adjectivefirst/second-declension adjective
mīrābundus
mīrābundus (feminine mīrābunda, neuter mīrābundum)
Classical[miː.raːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[mi.raˈbun.dus]
Meaning
- adjectivewondering, astonished, full of wonder or astonishment
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mīrābundus | mīrābunda | mīrābundum |
| genitive | mīrābundī | mīrābundae | mīrābundī |
| dative | mīrābundō | mīrābundae | mīrābundō |
| accusative | mīrābundum | mīrābundam | mīrābundum |
| ablative | mīrābundō | mīrābundā | mīrābundō |
| vocative | mīrābunde | mīrābunda | mīrābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mīrābundī | mīrābundae | mīrābunda |
| genitive | mīrābundōrum | mīrābundārum | mīrābundōrum |
| dative | mīrābundīs | mīrābundīs | mīrābundīs |
| accusative | mīrābundōs | mīrābundās | mīrābunda |
| ablative | mīrābundīs | mīrābundīs | mīrābundīs |
| vocative | mīrābundī | mīrābundae | mīrābunda |
mīrābundus, a, um, adj. miror,
I. wondering, astonished, full of wonder or astonishment (mostly Livian and post-class.):
nova res mirabundam plebem convertit, quidnam incidisset, cur, etc., Liv. 3, 38: Poeni mirabundi, unde, etc., id. 25, 37, 12; Curt. 9, 9, 26.—With acc.: mirabundi bestiam, App. M. 4, p. 150, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mīrābundus adj.
miror, wondering, astonished, full of wonder : mirabundi, unde, etc., L.
Origins
- Proto-Indo-European*smey-
- Proto-Indo-European*sméyros
- Proto-Italic*smeiros
- Latinmīrābundus
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin mīror Latin -bundus Latin mīrābundus From mīror (“be astonished at, marvel at”) + -bundus.