LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

minūtia

minūtia f (genitive minūtiae)
Classical[mɪˈnuː.ti.a]Ecclesiastical[miˈnut.t͡si.a]

Meaning

  1. smallness, minuteness
  2. small thing, trifle

Declension

declension
formsingularplural
nominativeminūtiaminūtiae
genitiveminūtiaeminūtiārum
dativeminūtiaeminūtiīs
accusativeminūtiamminūtiās
ablativeminūtiāminūtiīs
vocativeminūtiaminūtiae

mĭnūtĭa, ae, f. minutus,
I. smallness, fineness, minuteness (post-Aug.): donec ad minutiam redigantur, to make quite small, reduce to powder, Sen. Ep. 90, 23: pulveris minutiae, little particles, Lact. Ira Dei, 10, 9.—Plur., insignificant matters, trifles: ut praetereamus negotiorum minutias, Amm. 23, 1, 1: humilium minutias indagare causarum, id. 26, 1, 1: historiam producere per ignobiles minutias, id. 27, 2, 11: per minutias, into the minutest detail; with scrutari, id. 14, 6, 25; with demonstrare, id. 23, 6, 74: gesta narrare, id. 28, 2, 12.—Postclass. collat. form mĭnūtĭes, ēi, f.: ad summam minutiem conterere, App. M. 9, p. 229: humana, id. ib. 11, p. 263; Arn. 6, p. 256; Lact. 2, 4, 12.

Origins

  1. Proto-Indo-European*mey-
  2. Proto-Indo-European*minéwti
  3. Proto-Italic*minuō
  4. Latinminūtia

Latin minūtus Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin minūtia From minūtus (“diminished”) + -ia.

Elsewhere
  • Catalanminúcia
  • Englishminutia
  • Frenchminutie
  • Romanianminuțiefrom French minutie
  • Italianminuzia
  • Occitanminucia
  • Portugueseminúcia
  • Spanishminucia
  • Spanishmenucia
  • Corsicanminuzia
Italo-Romance
  • Italianminuzza
  • Italianminugia
  • Italianminuzzaglia
  • Sicilianminusa
  • Neapolitanmenuzzaglia
  • Sicilianminuzzagghia
Ibero-Romance
  • Portuguesemiúça
  • Spanishmenuza
  • Portuguesemiuçalha
Gallo-Romance
  • Frenchmenuise
  • Old Occitanmenusas
  • Old Frenchmenuisaille
Gallo-Italic
  • Lombardmenüs
  • Piedmontesemnis
Balkano-Romance
  • Aromanianminutsalji
Rhaeto-Romance
  • Friulianminuçae

In English words that came into English from minūtia

  • minutiaminūtia

Quick answers

What does minūtia mean in Latin?
minūtia, a noun, means “smallness, minuteness; small thing, trifle”.
What is the genitive of minūtia?
The genitive singular is minūtiae. minūtia is feminine, first declension.
How do you pronounce minūtia?
In classical Latin, [mɪˈnuː.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [miˈnut.t͡si.a].
Where does minūtia come from?
Proto-Indo-European *mey- → Proto-Indo-European *minéwti → Proto-Italic *minuō → Latin minūtia.