LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

merulentus

merulentus (feminine merulenta, neuter merulentum)
Classical[mɛ.rʊˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[me.ruˈlɛn.tus]

Meaning

  1. adjectiveobsoletedrunken, intoxicated

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemerulentusmerulentamerulentum
genitivemerulentīmerulentaemerulentī
dativemerulentōmerulentaemerulentō
accusativemerulentummerulentammerulentum
ablativemerulentōmerulentāmerulentō
vocativemerulentemerulentamerulentum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemerulentīmerulentaemerulenta
genitivemerulentōrummerulentārummerulentōrum
dativemerulentīsmerulentīsmerulentīs
accusativemerulentōsmerulentāsmerulenta
ablativemerulentīsmerulentīsmerulentīs
vocativemerulentīmerulentaemerulenta

mĕrŭlentus, a, um, adj. merum,
I. drunken, intoxicated (post-class.): Pierides, Fulg. Myth. praef.

Origins

From merum (“wine unmixed with water”) + -ulentus (“full of, abounding in”).

Quick answers

What does merulentus mean in Latin?
merulentus, a adjective, means “drunken, intoxicated”.
How do you pronounce merulentus?
In classical Latin, [mɛ.rʊˈɫɛn.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [me.ruˈlɛn.tus].