LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

mercēnārius

mercēnārius (feminine mercēnāria, neuter mercēnārium)
Classical[mɛr.keːˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[mer.t͡ʃeˈnaː.ri.us]
mercēnnārius

Meaning

  1. adjectivehired for pay
  2. adjectivemercenary

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Mercenarii · Operarii · Operæ

Mercenarii mean laborers as far as they work, not for their own interest, but for pay, in opp. to the proprietor, who hires their services; whereas operarii and operæ, as far as they undertake to perform for others, a mere mechanical work, in opp. to the principal or director, who gives out the plan. Mercenarii refer to the motive; operarii, to the art employed being of an inferior sort. (vi. 217.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemercēnāriusmercēnāria
mercēnnāria
mercēnārium
mercēnnārium
genitivemercēnāriī
mercēnnāriī
mercēnāriae
mercēnnāriae
mercēnāriī
mercēnnāriī
dativemercēnāriō
mercēnnāriō
mercēnāriae
mercēnnāriae
mercēnāriō
mercēnnāriō
accusativemercēnārium
mercēnnārium
mercēnāriam
mercēnnāriam
mercēnārium
mercēnnārium
ablativemercēnāriō
mercēnnāriō
mercēnāriā
mercēnnāriā
mercēnāriō
mercēnnāriō
vocativemercēnārie
mercēnnārie
mercēnāria
mercēnnāria
mercēnārium
mercēnnārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemercēnāriī
mercēnnāriī
mercēnāriae
mercēnnāriae
mercēnāria
mercēnnāria
genitivemercēnāriōrum
mercēnnāriōrum
mercēnāriārum
mercēnnāriārum
mercēnāriōrum
mercēnnāriōrum
dativemercēnāriīs
mercēnnāriīs
mercēnāriīs
mercēnnāriīs
mercēnāriīs
mercēnnāriīs
accusativemercēnāriōs
mercēnnāriōs
mercēnāriās
mercēnnāriās
mercēnāria
mercēnnāria
ablativemercēnāriīs
mercēnnāriīs
mercēnāriīs
mercēnnāriīs
mercēnāriīs
mercēnnāriīs
vocativemercēnāriī
mercēnnāriī
mercēnāriae
mercēnnāriae
mercēnāria
mercēnnāria

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

milites mercennarii or exercitus conducticius
mercenary troops.

mercēnārĭus (in old MSS. written mercennarius), a, um, adj. id.,
I. that does any thing for reward or pay; hired for money, wages, or pay; paid, hired, mercenary (opp. to gratuitus, without pay, gratuitous).
I. Adj.
A. Of persons: comes, Cic. Pis. 21, 49: miles, Liv. 24, 49: testes, hired, bribed, Cic. Fam. 3, 11, 3: praetor, Cic. Verr. 2, 5, 21, § 54.—
B. Of inanim. and abstr. things: mercenaria arma, Liv. 30, 8: liberalitas gratuitane est, an mercenaria? Cic. Leg. 1, 18, 48: ancilla mercenariae stipis, Plin. 10, 63, 83, § 172: vincla, his hireling fetters, i. e. his salaried office of praeco, which kept him confined, Hor. Ep. 1, 7, 67. —
II. Subst.: mercēnārĭus, ii, m., a hireling, hired servant: tuus mercenarius, Plaut. Poen. 2, 1, 55: non male praecipiunt, qui ita jubent uti servis, ut mercenariis, Cic. Off. 1, 13, 41: illiberales et sordidi quaestus mercenariorum, id. ib. 1, 42, 150: Oppionici, id. Clu. 59, 163: servus perpetuus mercenarius est, i. e. eye-server, Sen. Ben. 3, 22, 1.

Origins

From *mercēdnārius/*mercēdinārius, from Latin mercēs. Compare mercēdonius.

Descendants
  • Catalanmercenari
  • Frenchmercenaire
  • Romanianmercenarfrom French mercenaire
  • Italianmercenaio
  • Italianmercenario
  • Englishmercenaryfrom Middle English mercenarye
  • Occitanmercenari
  • Portuguesemarceneiro
  • Portuguesemercenário
  • Spanishmercenario

Quick answers

What does mercēnārius mean in Latin?
mercēnārius, a adjective, means “hired for pay; mercenary”.
How do you pronounce mercēnārius?
In classical Latin, [mɛr.keːˈnaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [mer.t͡ʃeˈnaː.ri.us].