adjectivethird-declension two-termination adjective
mēnsūrābilis
mēnsūrābilis (neuter mēnsūrābile)
Classical[mẽː.suːˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[men.suˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationmeasurable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mēnsūrābilis | mēnsūrābilis | mēnsūrābile |
| genitive | mēnsūrābilis | mēnsūrābilis | mēnsūrābilis |
| dative | mēnsūrābilī | mēnsūrābilī | mēnsūrābilī |
| accusative | mēnsūrābilem | mēnsūrābilem | mēnsūrābile |
| ablative | mēnsūrābilī | mēnsūrābilī | mēnsūrābilī |
| vocative | mēnsūrābilis | mēnsūrābilis | mēnsūrābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mēnsūrābilēs | mēnsūrābilēs | mēnsūrābilia |
| genitive | mēnsūrābilium | mēnsūrābilium | mēnsūrābilium |
| dative | mēnsūrābilibus | mēnsūrābilibus | mēnsūrābilibus |
| accusative | mēnsūrābilīs mēnsūrābilēs | mēnsūrābilīs mēnsūrābilēs | mēnsūrābilia |
| ablative | mēnsūrābilibus | mēnsūrābilibus | mēnsūrābilibus |
| vocative | mēnsūrābilēs | mēnsūrābilēs | mēnsūrābilia |
mensūrābĭlis, e, adj. mensura,
I. that can be measured, measurable (post-class.):
spatium, Prud. Apoth. 881.—Hence, men-sūrābĭlĭter, adv., measurably, Aug. Specul. 20.Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin mēnsūrābilis From mēnsūrō + -bilis.
Descendants
- Englishmensurable
In English words that came into English from mēnsūrābilis
- commensurablecommensurabilis