LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

memorābilis

memorābilis (neuter memorābile)
Classical[mɛ.mɔˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[me.moˈraː.bi.lis]
memorābile sg. nom. n.; sg. acc. n.; sg. voc. n.

Meaning

  1. two terminationbeing memorable or remarkable, unforgettable, worthy of mention, glorious
    ‘[...] Namque etsī nūllum memorābile nōmen fēminea in poenā est, nec habet victōria laudem [...].’“‘And for although there is no memorable name [to be had] in a punishment [exacted] of a woman, nor has [such a] victory [any] honor….’” (Aeneas recalls the moment he considered whether to kill Helen.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.583–584

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativememorābilismemorābilismemorābile
genitivememorābilismemorābilismemorābilis
dativememorābilīmemorābilīmemorābilī
accusativememorābilemmemorābilemmemorābile
ablativememorābilīmemorābilīmemorābilī
vocativememorābilismemorābilismemorābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativememorābilēsmemorābilēsmemorābilia
genitivememorābiliummemorābiliummemorābilium
dativememorābilibusmemorābilibusmemorābilibus
accusativememorābilīs
memorābilēs
memorābilīs
memorābilēs
memorābilia
ablativememorābilibusmemorābilibusmemorābilibus
vocativememorābilēsmemorābilēsmemorābilia

mĕmŏrābĭlis, e, adj. memoro,
I. memorable, remarkable, worthy of being remembered; heard of, conceivable; worthy to be mentioned, fit to be spoken of (class.): vir, Liv. 38, 53.—Comp.: memorabilior, Liv. 38, 53: auctores, Col. 1, 1: nomen, Verg. A. 2, 583: familiaritas, Cic. Lael. 1, 4: virtus, id. Phil. 13, 19, 44: hoccine credibile est. aut memorabile? Ter. And. 4, 1, 1: nec bellum est, nec memorabile, Plaut. Curc. 1, 1, 8: hoc memorabilest, ego tu sum, tu es ego, id. Stich 5, 4, 46: in qua pugna illud memorabile fuit, Just. 1, 8, 12: magni gutturis exemplum, Juv. 2, 113.—Subst.: mĕmŏ-rābĭle, is, n., a noteworthy fact, strange occurrence (rare): multa memorabilia et in domesticis et in bellicis rebus effecerat, Cic. Brut. 13, 49: hactenus de mundo ... nunc reliqua caeli memorabilia, Plin. 2, 38, 38, § 102.—Hence, mĕmŏrābĭlĭter, adv., memorably, remarkably, Aug. c. Jul. 2, 7, 11.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin memorābilis From memorārī, memoror (“to remember”) + -bilis.

Descendants
  • Catalanmemorable
  • Englishmemorable
  • Frenchmémorable
  • Italianmemorabile
  • Portuguesememorável
  • Romanianmemorabil
  • Spanishmemorable
  • Galicianmemorable
  • Galicianmemorábel

Quick answers

What does memorābilis mean in Latin?
memorābilis, a adjective, means “being memorable or remarkable, unforgettable, worthy of mention, glorious”.
How do you pronounce memorābilis?
In classical Latin, [mɛ.mɔˈraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [me.moˈraː.bi.lis].