noun · femininethird declension
medietās
medietās f (genitive medietātis)
Classical[mɛˈdi.ɛ.taːs]Ecclesiastical[meˈdiː.e.tas]
Meaning
- the center, middle part of something, midpoint
- half
Latīnē defined in Latin in our graded readers

media parsmediētās -ātis (f) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 7
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | medietās | medietātēs |
| genitive | medietātis | medietātum |
| dative | medietātī | medietātibus |
| accusative | medietātem | medietātēs |
| ablative | medietāte | medietātibus |
| vocative | medietās | medietātēs |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
mĕdĭĕtas, ātis, f. medius,
I. the middle, place in the middle, midst (in Cic. only as transl. of the Gr. μεσότης; elsewhere postclass.).
I. Lit.: vix audeo dicere medietates, quas Graeci μεσότητας appellant, Cic. Univ. 7, 20:
narium, Lact. 10, 19: totius loci, App. M. 2, p. 116, 6: sic feliciore loco medietatis est positus (sc. homo), App. Asclep. 6, p. 79: in mediatate distinctis aquis, Tert. de Bapt. 3.—B. Transf., a half, moiety (syn. dimidium):
decoquere aliquid usque ad medietatem, Pall. Mart. 10, 10 and 30: sulcum usque ad medietatem replere, id. Mai. 3: debiti, Cod. Th. 4, 19, 1.—II. Trop., a middle course, medium:
medietatem quandam sequi, Dig. 5, 4, 3 fin.; Arn. 2, 65: ejusmodi medietates inter virtutes et vitia intercedere, App. Dogm. Plat. p. 14, 3.Origins
Predominantly Late Latin. From medius + -tās.
Descendants
- Catalanmeitat
- Italianmetà
- Occitanmeitat
- Occitanmitat
- Frenchmoitiéfrom Old French meitié
- Englishmoietyfrom Old French meitié
- Portuguesemetadefrom Old Galician-Portuguese meiadade
- Romanianjumătate
- Sardinianmeidade
- Sardinianmeitate