LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

medicus1

medicus (feminine medica, neuter medicum)
Classical[ˈmɛ.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈmɛː.di.kus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivehealing, curative, medical
  2. adjectivemagic

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī morbōs sānat; aegrōs cūrat.
medicus -ī m — in Mille Verba, Corpus Hūmānum
a doctor
medicus — in Seneca, ch. XVIII

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemedicusmedicamedicum
genitivemedicīmedicaemedicī
dativemedicōmedicaemedicō
accusativemedicummedicammedicum
ablativemedicōmedicāmedicō
vocativemedicemedicamedicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemedicīmedicaemedica
genitivemedicōrummedicārummedicōrum
dativemedicīsmedicīsmedicīs
accusativemedicōsmedicāsmedica
ablativemedicīsmedicīsmedicīs
vocativemedicīmedicaemedica

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

se philosophum, medicum (esse) profiteri
to be a philosopher, physician by profession.

mĕdĭcus, a, um medeor,
I. of or pertaining to healing, healing, curative, medical (as adj., poet. and in post-Aug. prose).
I. Adj.: medicas adhibere manus ad vulnera, Verg. G. 3, 455: ars, Ov. Tr. 5, 6, 12: potus, Nemes. Cyn. 222: vis, Plin. 36, 27, 69, § 202: salubritas, id. 5, 16, 15, § 72: usus, id. 22, 25, 81, § 163: digitus, the next to the little finger (cf. medicinalis), id. 30, 12, 34, § 108. —*
B. Transf., magical: Marmaridae, medicum vulgus, ad quorum tactum mites jacuere cerastae, Sil. 3, 300.—
II. Subst.:
A. mĕdĭcus, i, m.
1. A medical man, physician, surgeon (class.): medicus nobilissimus atque optimus quaeritur, Cic. Clu. 21, 57: medicum arcessere, Plaut. Men. 5, 2, 122: admovere aegro, Suet. Ner. 37: vulnerum, a surgeon, Plin. 29, 1, 8, § 22: caeduntur tumidae medico ridente mariscae, Juv. 2, 13; cf.: medicus ait se obligasse crus fractum Aesculapio, Apollini autem bracchium, Plaut. Men. 5, 3, 9: MEDICVS CLINICVS, CHIRVRGVS, OCVLARIVS, Inscr. Orell. 2983: AVRICVLARIVS, ib. 4227: IVMENTARIVS, ib. 4229; cf.: medici pecorum, Varr. R. R. 2, 7 fin.: LEGIONIS, Inscr. Orell. 448; 4996: DVPLARIVS TRIREMIS, ib. 3640: instrumentum medici, Paul. Sent. 3, 6, 62.—Prov.: medice, cura teipsum, Vulg. Luc. 4, 23.—
2. The finger next the little finger, Gr. δάκτυλος ἰατρικός, Auct. Her. 3, 20, 33.—
B. mĕdĭ-ca, ae, f., a female physician (post-class.), App. M. 5, p. 363 Oud.; Inscr. Orell. 4230 sq.; Inscr. Grut. 635, 9; 636, 1 sq.—Also, a midwife, Interpr. Paul. Sent. 2, 24, 8; Ambros. Ep. 5.—
C. mĕdĭca, ōrum, n., medicinal herbs, Plin. 19, 5, 27, § 89.

Origins

  1. Proto-Indo-European*med-
  2. Proto-Italic*medos
  3. Latinmedicus

Proto-Indo-European *-éh₁tiinflu. Proto-Italic *-ēō Latin -eō Latin medeor Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -icus Latin medicus From medeor (“heal, cure”) + -icus. Prósper rejects this derivation due to the fact -icus generally does not attach to verb stems. She instead opts to posit medicus as a thematicization of Proto-Italic *meddiks.

In the Academy Smith's classical dictionaries

noun · masculinesecond declension
medicus2
medicus m (genitive medicī)
Classical[ˈmɛ.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈmɛː.di.kus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculinedoctor, physician, surgeon
    Nuper erat medicus, nunc est vespillo Diaulus: quod vespillo facit, fecerat et medicus.Lately was Diaulus a doctor, now he is an undertaker. What he now does as an undertaker, he had done as a doctor before — Martial 1.47
    Medice, cura teipsum. (Lucas 4:23)Physician, heal thyself. (Luke 4:23)

Declension

declension
formsingularplural
nominativemedicusmedicī
genitivemedicīmedicōrum
dativemedicōmedicīs
accusativemedicummedicōs
ablativemedicōmedicīs
vocativemedicemedicī

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

medicus ī, m
1 medicus, a medical man, physician, surgeon : nemon medicum adduxit? T.: non ignobilis: quod medicorum est Promittunt medici, H.: medico ridente, Iu.

Origins

  1. Proto-Indo-European*med-
  2. Proto-Italic*medos
  3. Latinmedicus

Proto-Indo-European *-éh₁tiinflu. Proto-Italic *-ēō Latin -eō Latin medeor Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -icus Latin medicus From medeor (“heal, cure”) + -icus. Prósper rejects this derivation due to the fact -icus generally does not attach to verb stems. She instead opts to posit medicus as a thematicization of Proto-Italic *meddiks.

Gallo-Romance
  • Catalanmetge
  • Frenchmègefrom Old French mege
  • Frenchmeigefrom Old French mege
  • Frenchmirefrom Old French mege
  • Occitanmètge
  • Franco-Provençalmêjo
  • Walloonméde
Insular Romance
  • Sardinianmedicu
  • Sardinianmeicu
  • Sardinianmegu
  • Sardinianmeigu
Elsewhere
  • Englishmedic
  • Portuguesemédico
  • Romanianmedic
  • Spanishmédico
  • Aromanianmedicu
  • Dutchmedicus
  • Polishmedyk
  • Russianмедик
  • Asturianmédicufrom Spanish médico
Italo-Romance
  • Italianmedico
  • Italianmedeco
  • ItalianMedici
  • Dalmatianmedco
  • Neapolitanmiedeco
  • Sicilianmedicu
North Italian
  • Friulianmiedi
  • Ligurianmêgo
  • Romanshmedi
  • Romanshmiedi
  • Romanshmeidi
  • Venetanmedego
  • Venetanmiedego
Ibero-Romance
  • Asturianmélicu
Ancient borrowings
  • Albanianmjekfrom Proto-Albanian *mʲeðək
  • Bretonmezegfrom Proto-Brythonic *meðɨg
  • Cornishmedhekfrom Proto-Brythonic *meðɨg
  • Welshmeddygfrom Proto-Brythonic *meðɨg

In the Academy Smith's classical dictionaries

adjectivefirst/second-declension adjective
mēdicus3
mēdicus (feminine mēdica, neuter mēdicum)
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectiveMedian, Median language

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemēdicusmēdicamēdicum
genitivemēdicīmēdicaemēdicī
dativemēdicōmēdicaemēdicō
accusativemēdicummēdicammēdicum
ablativemēdicōmēdicāmēdicō
vocativemēdicemēdicamēdicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemēdicīmēdicaemēdica
genitivemēdicōrummēdicārummēdicōrum
dativemēdicīsmēdicīsmēdicīs
accusativemēdicōsmēdicāsmēdica
ablativemēdicīsmēdicīsmēdicīs
vocativemēdicīmēdicaemēdica

Mēdĭcus, a, um, v. Medi, II. B.

Origins

From Mēdus (“Mede”) + -icus.

Descendants
  • Catalanmelcafrom Vulgar Latin *melica
  • Catalanmelgafrom Vulgar Latin *melica
  • Spanishmielgafrom Vulgar Latin *melica
  • Asturianmielgafrom Vulgar Latin *melica
  • Asturianmielgufrom Vulgar Latin *melica
  • Galicianmelgafrom Vulgar Latin *melica

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does medicus mean in Latin?
medicus, a adjective, means “healing, curative, medical; magic”.
How do you pronounce medicus?
In classical Latin, [ˈmɛ.dɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmɛː.di.kus].
Where does medicus come from?
Proto-Indo-European *med- → Proto-Italic *medos → Latin medicus.