marīnus1
Meaning
- adjectivemarine; of or pertaining to the sea
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | marīnus | marīna | marīnum |
| genitive | marīnī | marīnae | marīnī |
| dative | marīnō | marīnae | marīnō |
| accusative | marīnum | marīnam | marīnum |
| ablative | marīnō | marīnā | marīnō |
| vocative | marīne | marīna | marīnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | marīnī | marīnae | marīna |
| genitive | marīnōrum | marīnārum | marīnōrum |
| dative | marīnīs | marīnīs | marīnīs |
| accusative | marīnōs | marīnās | marīna |
| ablative | marīnīs | marīnīs | marīnīs |
| vocative | marīnī | marīnae | marīna |
marini terrenique umores, Cic. N. D. 2, 16, 43: aestus, id. Div. 2, 14, 34: fremitus, Verg. G. 2, 160: naves, sea-ships, Dig. 50, 5, 3: mustela, Enn. ap. App. Mag. p. 299 (Heduphag. p. 166 Vahl.): Nympha, Cat. 64, 16: Venus, sea-born, Hor. C. 3, 26, 5: ros, rosemary, id. ib. 3, 23, 15: vituli, sea-calves, Juv. 3, 238: morsus, of sea-water, Plin. 36, 26, 65, § 191. —Neutr. absol.: terrenum differt a marino, i. e. that which is produced by the sea, Quint. 5, 10, 61.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*móri
- Proto-Italic*mari
- Latinmarīnus
Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin marīnus From mare (“sea”) + -īnus.
- Catalanmarí
- Englishmarine
- Frenchmarin
- Italianmarino
- Occitanmarin
- Portuguesemarinho
- Romanianmarin
- Spanishmarino
- Aragonesemarino
- Aragonesemarín