LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

manuātus

manuātus (feminine manuāta, neuter manuātum)
Classical[ma.nuˈaː.tʊs]Ecclesiastical[ma.nuˈaː.tus]

Meaning

  1. adjectivehanded: having a hand or hands

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemanuātusmanuātamanuātum
genitivemanuātīmanuātaemanuātī
dativemanuātōmanuātaemanuātō
accusativemanuātummanuātammanuātum
ablativemanuātōmanuātāmanuātō
vocativemanuātemanuātamanuātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemanuātīmanuātaemanuāta
genitivemanuātōrummanuātārummanuātōrum
dativemanuātīsmanuātīsmanuātīs
accusativemanuātōsmanuātāsmanuāta
ablativemanuātīsmanuātīsmanuātīs
vocativemanuātīmanuātaemanuāta

mănŭātus, a, um, adj. id.,
I. furnished with hands, Mart. Cap. 4, § 378; v. also manuor.

Origins

Proto-Indo-European *(s)meh₂-der. Proto-Italic *manus Latin manus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin manuātus From manus (“hand”) + -ātus (“-ed”, suffix forming adjectives).

Descendants
  • Spanishmanada
  • Galicianmada
  • Galicianmanda

Quick answers

What does manuātus mean in Latin?
manuātus, a adjective, means “handed: having a hand or hands”.
How do you pronounce manuātus?
In classical Latin, [ma.nuˈaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ma.nuˈaː.tus].