adjectivefirst/second-declension adjective
manuātus
manuātus (feminine manuāta, neuter manuātum)
Classical[ma.nuˈaː.tʊs]Ecclesiastical[ma.nuˈaː.tus]
Meaning
- adjectivehanded: having a hand or hands
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | manuātus | manuāta | manuātum |
| genitive | manuātī | manuātae | manuātī |
| dative | manuātō | manuātae | manuātō |
| accusative | manuātum | manuātam | manuātum |
| ablative | manuātō | manuātā | manuātō |
| vocative | manuāte | manuāta | manuātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | manuātī | manuātae | manuāta |
| genitive | manuātōrum | manuātārum | manuātōrum |
| dative | manuātīs | manuātīs | manuātīs |
| accusative | manuātōs | manuātās | manuāta |
| ablative | manuātīs | manuātīs | manuātīs |
| vocative | manuātī | manuātae | manuāta |
mănŭātus, a, um, adj. id.,
I. furnished with hands, Mart. Cap. 4, § 378; v. also manuor.
Origins
Proto-Indo-European *(s)meh₂-der. Proto-Italic *manus Latin manus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin manuātus From manus (“hand”) + -ātus (“-ed”, suffix forming adjectives).
Descendants
- Spanishmanada
- Galicianmada
- Galicianmanda