adjectivefirst/second-declension adjective
mānsuētus
mānsuētus (feminine mānsuēta, neuter mānsuētum)
Classical[mãːˈsʷeː.tʊs]Ecclesiastical[manˈsʷɛː.tus]
Meaning
- adjectivetamed, tame
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mītis factusmānsuētus -a -um — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 9
mītis factus, domitusmānsuētus -a -um — in Aeneis, ch. 18
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mānsuētus | mānsuēta | mānsuētum |
| genitive | mānsuētī | mānsuētae | mānsuētī |
| dative | mānsuētō | mānsuētae | mānsuētō |
| accusative | mānsuētum | mānsuētam | mānsuētum |
| ablative | mānsuētō | mānsuētā | mānsuētō |
| vocative | mānsuēte | mānsuēta | mānsuētum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mānsuētī | mānsuētae | mānsuēta |
| genitive | mānsuētōrum | mānsuētārum | mānsuētōrum |
| dative | mānsuētīs | mānsuētīs | mānsuētīs |
| accusative | mānsuētōs | mānsuētās | mānsuēta |
| ablative | mānsuētīs | mānsuētīs | mānsuētīs |
| vocative | mānsuētī | mānsuētae | mānsuēta |
mansŭētus, a, um, Part. and P. a., v. mansuesco.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mānsuētus adj. with comp. and sup.
P. of mansuesco, tamed, tame : sus, L.—Fig., mild, soft, gentle, quiet : animus, T.: in senatu: malum, L.: me refero ad mansuetiores Musas: mansuetior ira, O.: ut mansuetissimus viderer.
Origins
Past participle of mānsuēscō. Compare typologically Russian ручно́й (ručnój) (< рука́ (ruká)).
Descendants
- Catalanmansuet
- Italianmansueto
- Occitanmansuet
- Spanishmansueto
- Catalanmansfrom Vulgar Latin *mānsus
- Catalanmansofrom Vulgar Latin *mānsus
- Italianmansofrom Vulgar Latin *mānsus
- Portuguesemansofrom Vulgar Latin *mānsus
- Spanishmansofrom Vulgar Latin *mānsus
- Frenchmâtinfrom Vulgar Latin *mānsuētīnus
In English words that came into English from mānsuētus
- mastiff*mansuetinus
- mansuetemānsuētus