LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective (two different stems)

mānsuēs

mānsuēs (genitive mānsuētis or mānsuis)
Classical[ˈmãː.sʷeːs]Ecclesiastical[ˈman.sʷes]

Meaning

  1. one terminationtame, tamed
  2. one terminationmild, gentle, soft

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemānsuēsmānsuēsmānsuēs
genitivemānsuētis
mānsuis
mānsuētis
mānsuis
mānsuētis
mānsuis
dativemānsuētī
mānsuī
mānsuētī
mānsuī
mānsuētī
mānsuī
accusativemānsuētem
mānsuem
mānsuētem
mānsuem
mānsuēs
ablativemānsuētī
mānsuēte, mānsuī, mānsue
mānsuētī
mānsuēte, mānsuī, mānsue
mānsuētī
mānsuēte, mānsuī, mānsue
vocativemānsuēsmānsuēsmānsuēs
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemānsuētēs
mānsuēs
mānsuētēs
mānsuēs
mānsuētia
mānsuia
genitivemānsuētium
mānsuium
mānsuētium
mānsuium
mānsuētium
mānsuium
dativemānsuētibus
mānsuibus
mānsuētibus
mānsuibus
mānsuētibus
mānsuibus
accusativemānsuētīs
mānsuētēs, mānsuīs, mānsuēs
mānsuētīs
mānsuētēs, mānsuīs, mānsuēs
mānsuētia
mānsuia
ablativemānsuētibus
mānsuibus
mānsuētibus
mānsuibus
mānsuētibus
mānsuibus
vocativemānsuētēs
mānsuēs
mānsuētēs
mānsuēs
mānsuētia
mānsuia

mansŭēs, ŭis, and ētis, adj. manussuesco,
I. tamed, tame (ante- and post-class. for mansuetus, v. mansuesco fin.): mansues pro mansueto, dixit Cato in epistola ad filium, Cato ap. Fest. p. 154 Müll.; cf. Paul. ex Fest. p. 152, 125 Müll.: leonem facere mansuem, Varr. ap. Non. 483, 9 sq.: mitis et mansues, Gell. 5, 14, 21: scio ferocissimos equos atque truces mansuetos et mansues factos, App. M. 7, 23, p. 198, 8: ursa mansues, id. ib. 11, 7, p. 261, 1.—
II. Trop., mild, soft, gentle: nunc si me matrem mansues misericordia capsit, Att. ap. Non. 483, 11 (Trag. Rel. v. 453 Rib.): reddam ego te ex fera fame mansuetem, Plaut. As. 1, 2, 19; cf. Plin. 8, 9, 9, § 27: nequeone ego ted interdictis facere mansuetem meis? Plaut. As. 3, 1, 1 Ussing.

Origins

From mānsuēscere (“to become tame”). Variant of mānsuētus. Compare typologically Russian ручно́й (ručnój) (< рука́ (ruká)).

Quick answers

What does mānsuēs mean in Latin?
mānsuēs, a adjective, means “tame, tamed; mild, gentle, soft”.
How do you pronounce mānsuēs?
In classical Latin, [ˈmãː.sʷeːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈman.sʷes].