LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

manipulāris1

manipulāris (neuter manipulāre)
Classical[ma.nɪ.pʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[ma.ni.puˈlaː.ris]

Meaning

  1. relationaltwo terminationmaniple
  2. two terminationprivate (soldier)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemanipulārismanipulārismanipulāre
genitivemanipulārismanipulārismanipulāris
dativemanipulārīmanipulārīmanipulārī
accusativemanipulāremmanipulāremmanipulāre
ablativemanipulārīmanipulārīmanipulārī
vocativemanipulārismanipulārismanipulāre
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemanipulārēsmanipulārēsmanipulāria
genitivemanipulāriummanipulāriummanipulārium
dativemanipulāribusmanipulāribusmanipulāribus
accusativemanipulārīs
manipulārēs
manipulārīs
manipulārēs
manipulāria
ablativemanipulāribusmanipulāribusmanipulāribus
vocativemanipulārēsmanipulārēsmanipulāria

mănĭpŭlāris or mănū^pŭlāris (sync. mănĭplāris and mănū^plāris), e, adj. manipulus, with
I. miles, or absol., of or belonging to a maniple or company, manipular (class.): pertica suspensos portabat longa maniplos: Unde maniplaris nomina miles habet, Ov. F. 3, 117: manipulares judices, who once were common soldiers, Cic. Phil. 1, 8, 20: imperator, one who rose from the ranks to be general (of C. Marius), Plin. 33, 11, 53, § 150.—
II. Subst.: mănĭpŭlāris (-plaris), is, m., a soldier of a maniple, a common soldier: Pompeium, tanquam unus manipularis, secutus sum, Cic. Att. 9, 10, 1: Rufus diu manipularis, dein centurio, mox praefectus, Tac. A. 1, 20: non placet quem scurrae laudant, manipularis mussitant, Plaut. Truc. 2, 6, 10: optimo quoque manipularium, Tac. A. 1, 21.—
B. Esp., a soldier of the same maniple, a fellow-soldier, comrade: postquam ex opsidione in tatum eduxi manuplaris meos, Plaut. Most. 5, 1, 7: si centuriati bene sunt manuplares mei, id. Mil. 3, 2, 3: conveniunt manuplares eccos, id. Most. 1, 3, 154: centurio, tres suos nactus manipulares, Caes. B. G. 7, 47: mei. id. B. C. 3, 91.

Origins

Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin manipulāris From manipulus + -ālis.

In English words that came into English from manipulāris

  • manipularmanipulāris
noun · masculinethird declension
manipulāris2
manipulāris m (genitive manipulāris)
Classical[ma.nɪ.pʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[ma.ni.puˈlaː.ris]

Meaning

  1. private (soldier of a maniple)
  2. in pluralcomrade(s)

Declension

declension
formsingularplural
nominativemanipulārismanipulārēs
genitivemanipulārismanipulārium
dativemanipulārīmanipulāribus
accusativemanipulāremmanipulārēs
manipulārīs
ablativemanipulāre
manipulārī
manipulāribus
vocativemanipulārismanipulārēs

Origins

Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin manipulāris From manipulus + -ālis.

Quick answers

What does manipulāris mean in Latin?
manipulāris, a adjective, means “maniple; private (soldier)”.
How do you pronounce manipulāris?
In classical Latin, [ma.nɪ.pʊˈɫaː.rɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ma.ni.puˈlaː.ris].