noun · femininethird declension
manifestātiō
manifestātiō f (genitive manifestātiōnis)
Classical[ma.nɪ.fɛsˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[ma.ni.fesˈtat.t͡si.o]
Meaning
- Late Latinmanifestation, a manifesting
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | manifestātiō | manifestātiōnēs |
| genitive | manifestātiōnis | manifestātiōnum |
| dative | manifestātiōnī | manifestātiōnibus |
| accusative | manifestātiōnem | manifestātiōnēs |
| ablative | manifestātiōne | manifestātiōnibus |
| vocative | manifestātiō | manifestātiōnēs |
mănĭfestātĭo, ōnis, f. 2. manifesto,
I. a manifesting, manifestation (post-class.):
suae praesentiae, Aug. Civ. Dei, 20, 30: tantae virtutis, Sulp. Sev. Dial. 3, 4.Origins
From manifestō (“make public, manifest”) + -tiō, from manifestus (“evident, plain, palpable”).
Descendants
- Catalanmanifestació
- Englishmanifestation
- Frenchmanifestation
- Italianmanifestazione
- Occitanmanifestacion
- Portuguesemanifestação
- Romanianmanifestație
- Spanishmanifestación
- Galicianmanifestación
- Sicilianmanifistazziuni
In English words that came into English from manifestātiō
- manifestationmanifestātiō