mancipium
Meaning
- neuterThe formal taking possession of goods bought; purchase
- neuterproperty
- neuterslave (purchased)
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Servus · Famulus · Mancipium · Minister · Ancilla · Servitus · Servitium
1. Servus, ancilla, famulus, and mancipium, denote a servant who is not free, a slave; minister, one who is free, or only in subordination. Plin. Ep. x. 97. Ancillæ, quæ ministræ dicebantur; that is, in Christian assemblies. 2. Servus (from εἴρερος) means a slave, in a political and juridical sense, as in a state of subjugation, in opp. to dominus, Cic. Verr. iv. 50, like δοῦλος and δμώς; famulus (χαμαλός?) in a patriarchal sense, as belonging to and part of the family, in opp. to herus, Cic. Off. ii. 7, like οἰκέτης; mancipium, in an economical sense, as a possession and marketable commodity, like ἀνδράποδον. 3. Serva means a female slave, with especial reference to her legal condition; ancilla, in ordinary life, as the feminine of servus. Servitus denotes slavery, quite indifferently, as a regular, natural, legal state; whereas servitium, either with contempt or compassion, as an irregular, compulsory, ignominious state. Most prose writers, however, use servitus merely as the abstract; servitium, and especially servitia, as the concrete term for servi. (v. 136.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mancipium | mancipia |
| genitive | mancipiī mancipī | mancipiōrum |
| dative | mancipiō | mancipiīs |
| accusative | mancipium | mancipia |
| ablative | mancipiō | mancipiīs |
| vocative | mancipium | mancipia |
ita praedia tam urbana quam rustica, quae et ipsa mancipi sunt, qualia sunt Italica, eodem modo solent mancipari. In eo solo praediorum mancipatio a ceterorum mancipatione differt, quod personae serviles et liberae, item animalia quae mancipi sunt, nisi in praesentia sint, mancipari non possunt, adeo quidem, ut eum, qui mancipio accipit, apprehendere id ipsum, quod ei mancipio datur, necesse sit: unde etiam mancipatio dicitur, quia manu res capitur: praedia vero absentia solent mancipari, Gai. Inst. 1, 119 sq.: hoc in mancipio Marius non dixerat, at the sale, Cic. Off. 3, 16, 67; cf.: cum M. Marius Graditianus aedes Auratae vendidisset, neque in mancipii lege dixisset, etc., in the contract of sale ... in the sale, id. de Or. 1, 39, 178.—ille aedis mancupio aps te accepit, Plaut. Trin. 2, 4, 19: egomet ei me mancupio dabo, id. Mil. 1, 1, 23: finge mancipio aliquem dedisse id, quod mancipio dari non potest, Cic. Top. 10, 45: esse in mancipio alicujus, to be the property of any one, Gell. 18, 6, 9: mancupio aedis poscere, Plaut. Most. 5, 1, 42.— Esp., in the Roman law, things were classified as res mancipi (for mancipii; also, res mancupi for mancupii) and res nec mancipi, i. e. things transferrible only by formal mancipation, and things transferrible by mere delivery, Gai. Inst. 2, 15 sqq.; 59; 65; Ulp. Fragm. 19, 1 sqq. (cf. Maine, Ancient Law, chap. viii.): in iis rebus repetendis, quae mancipi sunt, Cic. Mur. 2: abalienatio est ejus rei, quae mancipi est, aut traditio alteri nexu aut in jure cessio, id. Top. 5.—vitaque mancipio nulli datur, omnibus usu, Lucr. 3, 971: fortuna nihil dat mancipio, bestows nothing as a property or constant possession, Sen. Ep. 72, 9.—mancipia, quae dominorum sunt facta nexu aut aliquo jure civili, Cic. Par. 5, 1, 35; id. Att. 8, 11, 4.—Edepol mancipium scelestum, Plaut. Ep. 5, 2, 20; cf. id. Truc. 2, 2, 18; id. Capt. 5, 2, 1: mancipiis locuples eget aeris Cappadocum rex, Hor. Ep. 1, 6, 39: mancipia argento parata, purchased slaves, Liv. 41, 6: mancipium Caesaris, Tac. A. 2, 2: nudum olido stans Fornice, Juv. 11, 172; 9, 120; Vulg. Apoc. 18, 13.—jurat, Se fore mancipium tempus in omne tuum, thy slave, servant, Ov. P. 4, 5, 40: omnis Musae, Petr. 68: Christi, Prud. Apoth. 476.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin mancipium From manceps (“purchaser, owner”) + -ium.
- Portuguesemancebo
- Spanishmancebo
- Portuguesemancípio
- Spanishmancípio
- Galicianmancebo
In English words that came into English from mancipium
- manciplemancipiolum