noun · neutersecond declension
mancipiolum
mancipiolum n (genitive mancipiolī)
Meaning
- Medieval Latinneutera lowly servant
Reliqui Presbyteri et Diaconi et Subdiaconi vicani hoc studio se custodiant, ut Mancipiola sua ibi maneant, ubi uxores suae. Illi tamen segregatim solitarii in cella jaceant, et orent, et dormiant.
813, chapter 19, in Concilium Turonense, volume II:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mancipiolum | mancipiola |
| genitive | mancipiolī | mancipiolōrum |
| dative | mancipiolō | mancipiolīs |
| accusative | mancipiolum | mancipiola |
| ablative | mancipiolō | mancipiolīs |
| vocative | mancipiolum | mancipiola |
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin -olum Latin mancipiolum From mancipium (“slave”) + -olum.
Descendants
- Englishmanciplefrom Old French manciple
In English words that came into English from mancipiolum
- manciplemancipiolum