LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

malitiōsus

malitiōsus (feminine malitiōsa, neuter malitiōsum, comparative malitiōsior)
Classical[ma.lɪ.tiˈoː.sʊs]Ecclesiastical[ma.lit.t͡siˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivemalicious, wicked
  2. adjectivecrafty
  3. adjectivespiteful

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemalitiōsusmalitiōsamalitiōsum
genitivemalitiōsīmalitiōsaemalitiōsī
dativemalitiōsōmalitiōsaemalitiōsō
accusativemalitiōsummalitiōsammalitiōsum
ablativemalitiōsōmalitiōsāmalitiōsō
vocativemalitiōsemalitiōsamalitiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemalitiōsīmalitiōsaemalitiōsa
genitivemalitiōsōrummalitiōsārummalitiōsōrum
dativemalitiōsīsmalitiōsīsmalitiōsīs
accusativemalitiōsōsmalitiōsāsmalitiōsa
ablativemalitiōsīsmalitiōsīsmalitiōsīs
vocativemalitiōsīmalitiōsaemalitiōsa

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

mălĭtĭōsus, a, um, adj. malitia,
I. full of wickedness, wicked, knavish, crafty, malicious.
I. In gen. (class.): homo, Cic. Off. 3, 13, 57: malitiosissimus, Front. ad M. Caes. 4, 3.—Of things: juris interpretatio, Cic. Off. 1, 10, 33.—
II. As nom. prop.: Silva Malitiosa, a forest in the Sabine territory, Liv. 1, 30, 9; = ὕλη κακοῦργος, Dion. 3, 33. —Hence, adv.: mălĭtĭōsē, wickedly, knavishly, perfidiously: quicquam agi dolose, aut malitiose, Cic. Off. 3, 15, 61: facere aliquid, Cic. Verr. 2, 2, 53, § 132.—Comp.: rem mandatam malitiosius gerere, Cic. Rosc. Am. 38, 111.

Origins

From malitia + -ōsus.

Descendants
  • Catalanmaliciós
  • Englishmalicious
  • Frenchmalicieux
  • Italianmalizioso
  • Portuguesemalicioso
  • Romanianmalițios
  • Spanishmalicioso
  • Galicianmalicioso

Quick answers

What does malitiōsus mean in Latin?
malitiōsus, a adjective, means “malicious, wicked; crafty; spiteful”.
How do you pronounce malitiōsus?
In classical Latin, [ma.lɪ.tiˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ma.lit.t͡siˈɔː.s̬us].