LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

maledicus

maledicus (feminine maledica, neuter maledicum, comparative maledīcentior, superlative maledīcentissimus)
Classical[maˈɫɛ.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[maˈlɛː.di.kus]

Meaning

  1. adjectiveslanderous
  2. adjectiveabusive
  3. adjectivescurrilous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemaledicusmaledicamaledicum
genitivemaledicīmaledicaemaledicī
dativemaledicōmaledicaemaledicō
accusativemaledicummaledicammaledicum
ablativemaledicōmaledicāmaledicō
vocativemaledicemaledicamaledicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemaledicīmaledicaemaledica
genitivemaledicōrummaledicārummaledicōrum
dativemaledicīsmaledicīsmaledicīs
accusativemaledicōsmaledicāsmaledica
ablativemaledicīsmaledicīsmaledicīs
vocativemaledicīmaledicaemaledica

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

mălĕdĭcus, a, um, adj. maledico,
I. foul-mouthed, abusive, scurrilous, slanderous (class.): conviciator maledicus, Cic. Mur. 6, 13: homines, Auct. Her. 2, 8, 12: maledicum esse in aliquem, Quint. 4, 1, 10. —Transf., of inanim. and abstr. things: civitas, Cic. Fl. 28, 48: lingua, Val. Max. 8, 9, 2: sermo, id. 7, 2, 6.—Hence, adv.: mă-lĕdĭcē, in a slanderous manner, abusively, scurrilously: maledice contumelioseque dicere, Cic. Off. 1, 37, 134; so, maledice ac maligne loqui, Liv. 45, 39, 16.

Origins

From male (“ill”) + -dicus (“-saying”).; compare maledīcō (“slander, curse”).