noun · neutersecond declension
maledictum
maledictum n (genitive maledictī)
Classical[ma.ɫɛˈdɪk.tũː]Ecclesiastical[ma.leˈdik.tum]
Meaning
- neuterinsult, taunt
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | maledictum | maledicta |
| genitive | maledictī | maledictōrum |
| dative | maledictō | maledictīs |
| accusative | maledictum | maledicta |
| ablative | maledictō | maledictīs |
| vocative | maledictum | maledicta |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
mălĕdictum, i, n., v. maledico
I. fin. B.
Origins
From maledīcō (“to speak ill of”).