LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

maledīcentia

maledīcentia f (genitive maledīcentiae)
Classical[ma.ɫɛ.diːˈkɛn.ti.a]Ecclesiastical[ma.le.diˈt͡ʃɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. an evil-speaking, abuse, scurrilousness

Declension

declension
formsingularplural
nominativemaledīcentiamaledīcentiae
genitivemaledīcentiaemaledīcentiārum
dativemaledīcentiaemaledīcentiīs
accusativemaledīcentiammaledīcentiās
ablativemaledīcentiāmaledīcentiīs
vocativemaledīcentiamaledīcentiae

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

mălĕdīcentĭa, ae, f. maledico,
I. an evil-speaking, abuse, scurrilousness (only in Gellius; syn. maledictio, procacitas): ob assiduam maledicentiam, et probra in principes civitatis, Gell. 3, 3, 15; 17, 14, 2.

Origins

From present participle maledīcēns (“slandering, cursing”) + -ia, from maledīcō.

Descendants
  • Catalanmaledicència
  • Italianmaldicenza
  • Piedmontesemaldicensa
  • Sicilianmalidicenzia