adjectivethird-declension one-termination adjective
maledicāx1
maledicāx (genitive maledicācis)
Classical[maˈɫɛ.dɪ.kaːks]Ecclesiastical[maˈlɛː.di.kaks]
Meaning
- one terminationfoul-mouthed, abusive, slanderous, reviling
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | maledicāx | maledicāx | maledicāx |
| genitive | maledicācis | maledicācis | maledicācis |
| dative | maledicācī | maledicācī | maledicācī |
| accusative | maledicācem | maledicācem | maledicāx |
| ablative | maledicācī maledicāce | maledicācī maledicāce | maledicācī maledicāce |
| vocative | maledicāx | maledicāx | maledicāx |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | maledicācēs | maledicācēs | maledicācia |
| genitive | maledicācium | maledicācium | maledicācium |
| dative | maledicācibus | maledicācibus | maledicācibus |
| accusative | maledicācīs maledicācēs | maledicācīs maledicācēs | maledicācia |
| ablative | maledicācibus | maledicācibus | maledicācibus |
| vocative | maledicācēs | maledicācēs | maledicācia |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
mălĕdĭcax (or separately, mălĕ dĭ-cax), ācis, adj. male-dicax,
I. foul-mouthed, abusive, slanderous, reviling (ante- and postclass.):
maledicax es, Plaut. Curc. 4, 2, 26. —II. Subst., a reviler, slanderer, Macr. S. 7, 3 med.
Origins
From maledīcō (“slander, curse”) + -āx.