LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

magnisonus

magnisonus (feminine magnisona, neuter magnisonum)
Classical[maŋˈnɪ.sɔ.nʊs]Ecclesiastical[maɲˈɲiː.s̬o.nus]

Meaning

  1. adjectiveloud-sounding

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemagnisonusmagnisonamagnisonum
genitivemagnisonīmagnisonaemagnisonī
dativemagnisonōmagnisonaemagnisonō
accusativemagnisonummagnisonammagnisonum
ablativemagnisonōmagnisonāmagnisonō
vocativemagnisonemagnisonamagnisonum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemagnisonīmagnisonaemagnisona
genitivemagnisonōrummagnisonārummagnisonōrum
dativemagnisonīsmagnisonīsmagnisonīs
accusativemagnisonōsmagnisonāsmagnisona
ablativemagnisonīsmagnisonīsmagnisonīs
vocativemagnisonīmagnisonaemagnisona

magnĭsŏnus, a, um, adj. magnussonus,
I. loud-sounding (late Lat.): tubae, Hier. Intpr. Orig. in Jerem. Hom. 3, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*méǵh₂s
  2. Proto-Indo-European*m̥ǵh₂nós
  3. Proto-Italic*magnos
  4. Latinmagnisonus

Latin -sonus Latin magnisonus From magnus + -sonus.

Quick answers

What does magnisonus mean in Latin?
magnisonus, a adjective, means “loud-sounding”.
How do you pronounce magnisonus?
In classical Latin, [maŋˈnɪ.sɔ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [maɲˈɲiː.s̬o.nus].
Where does magnisonus come from?
Proto-Indo-European *méǵh₂s → Proto-Indo-European *m̥ǵh₂nós → Proto-Italic *magnos → Latin magnisonus.