LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

magnisonāns

magnisonāns (genitive magnisonantis)
Classical[maŋˈnɪ.sɔ.nãːs]Ecclesiastical[maɲˈɲiː.s̬o.nans]

Meaning

  1. one terminationloud-sounding

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemagnisonānsmagnisonānsmagnisonāns
genitivemagnisonantismagnisonantismagnisonantis
dativemagnisonantīmagnisonantīmagnisonantī
accusativemagnisonantemmagnisonantemmagnisonāns
ablativemagnisonantī
magnisonante
magnisonantī
magnisonante
magnisonantī
magnisonante
vocativemagnisonānsmagnisonānsmagnisonāns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemagnisonantēsmagnisonantēsmagnisonantia
genitivemagnisonantiummagnisonantiummagnisonantium
dativemagnisonantibusmagnisonantibusmagnisonantibus
accusativemagnisonantīs
magnisonantēs
magnisonantīs
magnisonantēs
magnisonantia
ablativemagnisonantibusmagnisonantibusmagnisonantibus
vocativemagnisonantēsmagnisonantēsmagnisonantia

magnĭsŏnans, antis, adj. magnussono,
I. loud-sounding: saxa, Att. ap. Non. 463, 15.

Origins

  1. Proto-Indo-European*méǵh₂s
  2. Proto-Indo-European*m̥ǵh₂nós
  3. Proto-Italic*magnos
  4. Latinmagnisonāns

Latin sonāns Latin magnisonāns From magnus + sonāns.

Quick answers

What does magnisonāns mean in Latin?
magnisonāns, a adjective, means “loud-sounding”.
How do you pronounce magnisonāns?
In classical Latin, [maŋˈnɪ.sɔ.nãːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [maɲˈɲiː.s̬o.nans].
Where does magnisonāns come from?
Proto-Indo-European *méǵh₂s → Proto-Indo-European *m̥ǵh₂nós → Proto-Italic *magnos → Latin magnisonāns.