adjectivefirst/second-declension adjective
magnārius
magnārius (feminine magnāria, neuter magnārium)
Classical[maŋˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[maɲˈɲaː.ri.us]
Meaning
- adjectivewholesale
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | magnārius | magnāria | magnārium |
| genitive | magnāriī | magnāriae | magnāriī |
| dative | magnāriō | magnāriae | magnāriō |
| accusative | magnārium | magnāriam | magnārium |
| ablative | magnāriō | magnāriā | magnāriō |
| vocative | magnārie | magnāria | magnārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | magnāriī | magnāriae | magnāria |
| genitive | magnāriōrum | magnāriārum | magnāriōrum |
| dative | magnāriīs | magnāriīs | magnāriīs |
| accusative | magnāriōs | magnāriās | magnāria |
| ablative | magnāriīs | magnāriīs | magnāriīs |
| vocative | magnāriī | magnāriae | magnāria |
magnārĭus, ii, m. magnus,
I. of or belonging to what is great or in the gross (post-class.):
negotiator magnarius, a dealer in gross, wholesale dealer, App. M. 1, p. 104, 24: PISTOR, Inscr. Orell. 4264; Inscr. Grut. 283, 1.