LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

magnārius

magnārius (feminine magnāria, neuter magnārium)
Classical[maŋˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[maɲˈɲaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivewholesale

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativemagnāriusmagnāriamagnārium
genitivemagnāriīmagnāriaemagnāriī
dativemagnāriōmagnāriaemagnāriō
accusativemagnāriummagnāriammagnārium
ablativemagnāriōmagnāriāmagnāriō
vocativemagnāriemagnāriamagnārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativemagnāriīmagnāriaemagnāria
genitivemagnāriōrummagnāriārummagnāriōrum
dativemagnāriīsmagnāriīsmagnāriīs
accusativemagnāriōsmagnāriāsmagnāria
ablativemagnāriīsmagnāriīsmagnāriīs
vocativemagnāriīmagnāriaemagnāria

magnārĭus, ii, m. magnus,
I. of or belonging to what is great or in the gross (post-class.): negotiator magnarius, a dealer in gross, wholesale dealer, App. M. 1, p. 104, 24: PISTOR, Inscr. Orell. 4264; Inscr. Grut. 283, 1.

Quick answers

What does magnārius mean in Latin?
magnārius, a adjective, means “wholesale”.
How do you pronounce magnārius?
In classical Latin, [maŋˈnaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [maɲˈɲaː.ri.us].