noun · femininethird declension
magnanimitās
magnanimitās f (genitive magnanimitātis)
Meaning
- magnanimity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | magnanimitās | magnanimitātēs |
| genitive | magnanimitātis | magnanimitātum |
| dative | magnanimitātī | magnanimitātibus |
| accusative | magnanimitātem | magnanimitātēs |
| ablative | magnanimitāte | magnanimitātibus |
| vocative | magnanimitās | magnanimitātēs |
magnănĭmĭtas, ātis, f. magnanimus,
I. greatness of soul, magnanimity (class.):
omnis honestas manat a partibus quatuor, quarum una est cognitionis, altera communitatis, tertia magnanimitatis, quarta moderationis, Cic. Off. 1, 43, 152: magnanimitas fuit expetito semper honore abstinere, Plin. Pan. 58, 6; Sen. Ep. 74, 13; 115, 3; id. Clem. 1, 5, 3; Plin. 7, 25, 26, § 93; Flor. 1, 18 al.; Amm. 16, 5, 9; Macr. S. 1, 11, 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
māgnanimitās ātis, f
magnanimus, greatness of soul, magnanimity .
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tas Latin magnanimitās From magnanimus + -tas.
Descendants
- Catalanmagnanimitat
- Frenchmagnanimité
- Italianmagnanimità
- Portuguesemagnanimidade
- Spanishmagnanimidad
- Romanianmagnanimitate
- Galicianmagnanimidade
In English words that came into English from magnanimitās
- magnanimitymagnanimitās