verbfirst conjugation
magistrō
magistrō (present infinitive magistrāre, perfect active magistrāvī, supine magistrātum)
Classical[maˈɡɪs.troː]Ecclesiastical[maˈd͡ʒis.tro]
Meaning
- to direct, command, govern, guide
- to teach, train
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | magistrō | magistrābam | magistrābō | magistrāvī | magistrāveram | magistrāverō |
| 2nd sg. | magistrās | magistrābās | magistrābis | magistrāvistī | magistrāverās | magistrāveris |
| 3rd sg. | magistrat | magistrābat | magistrābit | magistrāvit | magistrāverat | magistrāverit |
| 1st pl. | magistrāmus | magistrābāmus | magistrābimus | magistrāvimus | magistrāverāmus | magistrāverimus |
| 2nd pl. | magistrātis | magistrābātis | magistrābitis | magistrāvistis | magistrāverātis | magistrāveritis |
| 3rd pl. | magistrant | magistrābant | magistrābunt | magistrāvērunt magistrāvēre | magistrāverant | magistrāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | magistrem | magistrārem | magistrāverim | magistrāvissem |
| 2nd sg. | magistrēs | magistrārēs | magistrāverīs | magistrāvissēs |
| 3rd sg. | magistret | magistrāret | magistrāverit | magistrāvisset |
| 1st pl. | magistrēmus | magistrārēmus | magistrāverīmus | magistrāvissēmus |
| 2nd pl. | magistrētis | magistrārētis | magistrāverītis | magistrāvissētis |
| 3rd pl. | magistrent | magistrārent | magistrāverint | magistrāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | magistror | magistrābar | magistrābor |
| 2nd sg. | magistrāris magistrāre | magistrābāris magistrābāre | magistrāberis magistrābere |
| 3rd sg. | magistrātur | magistrābātur | magistrābitur |
| 1st pl. | magistrāmur | magistrābāmur | magistrābimur |
| 2nd pl. | magistrāminī | magistrābāminī | magistrābiminī |
| 3rd pl. | magistrantur | magistrābantur | magistrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | magistrer | magistrārer |
| 2nd sg. | magistrēris magistrēre | magistrārēris magistrārēre |
| 3rd sg. | magistrētur | magistrārētur |
| 1st pl. | magistrēmur | magistrārēmur |
| 2nd pl. | magistrēminī | magistrārēminī |
| 3rd pl. | magistrentur | magistrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | magistrā | magistrāre |
| pres. 2nd pl. | magistrāte | magistrāminī |
| fut. 2nd sg. | magistrātō | magistrātor |
| fut. 3rd sg. | magistrātō | magistrātor |
| fut. 2nd pl. | magistrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | magistrantō | magistrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | magistrāre | magistrārī |
| perfect infinitive | magistrāvisse | magistrātum esse |
| future infinitive | magistrātūrum esse | magistrātum īrī |
| present participle | magistrāns | — |
| perfect participle | — | magistrātus |
| future participle | magistrātūrus | magistrandus |
gerundmagistrandī, magistrandō, magistrandumsupinemagistrātum, magistrātū
măgistro, āre, v. magistero.
Origins
- Proto-Indo-European*meǵh₂-der.?
- Proto-Indo-European*meh₂-der.?
- Proto-Italic*magisteros
- Latinmagistrō
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin magistrō From magister (“teacher, master”) + -ō (denominative suffix).