noun · femininethird declension
maculātiō
maculātiō f (genitive maculātiōnis)
Meaning
- spot, stain, maculation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | maculātiō | maculātiōnēs |
| genitive | maculātiōnis | maculātiōnum |
| dative | maculātiōnī | maculātiōnibus |
| accusative | maculātiōnem | maculātiōnēs |
| ablative | maculātiōne | maculātiōnibus |
| vocative | maculātiō | maculātiōnēs |
măcŭlātĭo, ōnis, f. maculo,
I. a spotting; a spot, stain (post-class.).
I. Lit.:
cutem maculationibus convariare, App. Mag. p. 306, 14.—II. Trop.: aliquā infamiae maculatione pollutus, stain, Firm. Math. 3, 15, 3.