noun · femininefirst declension
lūnula
lūnula f (genitive lūnulae)
Classical[ˈɫuː.nʊ.ɫa]Ecclesiastical[ˈluː.nu.la]
Meaning
- an ornament in the form of a little moon
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lūnula | lūnulae |
| genitive | lūnulae | lūnulārum |
| dative | lūnulae | lūnulīs |
| accusative | lūnulam | lūnulās |
| ablative | lūnulā | lūnulīs |
| vocative | lūnula | lūnulae |
lūnŭla, ae, f. dim. 1. luna,
I. a little moon, an ornament worn by women:
aurea, Plaut. Ep. 5, 1, 33: lunulae sunt ornamenta mulierum in similitudinem lunae, bullulae aureae dependentes, Isid. Orig. 19, 31, 17; Tert. Cult. Fem. 2, 10.—Rarely of the luna worn by senators on their shoes: hac lunula nam adsuta calceis discernuntur patricii a noviciis, Schol. Juv. 7, 192; cf. luna, II. C.Origins
From lūna (“moon”) + -ula (forming diminutives).
Descendants
- Englishlunule
- Englishlunula
- Frenchlunule
- Italianlunula
- Spanishlúnula
In English words that came into English from lūnula
- lunulalūnula
- lunulelūnula