verbfirst conjugation
lūdificō
lūdificō (present infinitive lūdificāre, perfect active lūdificāvī, supine lūdificātum)
Classical[ɫuːˈdɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[luˈdiː.fi.ko]
Meaning
- to mock, make fun of, make sport of
- to make a fool of
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lūdificō | lūdificābam | lūdificābō | lūdificāvī | lūdificāveram | lūdificāverō lūdificārō |
| 2nd sg. | lūdificās | lūdificābās | lūdificābis | lūdificāvistī lūdificāstī | lūdificāverās lūdificārās | lūdificāveris |
| 3rd sg. | lūdificat | lūdificābat | lūdificābit | lūdificāvit | lūdificāverat lūdificārat | lūdificāverit lūdificārit |
| 1st pl. | lūdificāmus | lūdificābāmus | lūdificābimus | lūdificāvimus | lūdificāverāmus | lūdificāverimus lūdificārimus |
| 2nd pl. | lūdificātis | lūdificābātis | lūdificābitis | lūdificāvistis lūdificāstis | lūdificāverātis lūdificārātis | lūdificāveritis lūdificāritis |
| 3rd pl. | lūdificant | lūdificābant | lūdificābunt | lūdificāvērunt lūdificāvēre, lūdificārunt | lūdificāverant lūdificārant | lūdificāverint lūdificārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lūdificem | lūdificārem | lūdificāverim lūdificārim | lūdificāvissem lūdificāssem |
| 2nd sg. | lūdificēs | lūdificārēs | lūdificāverīs | lūdificāvissēs lūdificāssēs |
| 3rd sg. | lūdificet | lūdificāret | lūdificāverit lūdificārit | lūdificāvisset lūdificāsset |
| 1st pl. | lūdificēmus | lūdificārēmus | lūdificāverīmus lūdificārīmus | lūdificāvissēmus lūdificāssēmus |
| 2nd pl. | lūdificētis | lūdificārētis | lūdificāverītis lūdificārītis | lūdificāvissētis lūdificāssētis |
| 3rd pl. | lūdificent | lūdificārent | lūdificāverint lūdificārint | lūdificāvissent lūdificāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | lūdificor | lūdificābar | lūdificābor |
| 2nd sg. | lūdificāris lūdificāre | lūdificābāris lūdificābāre | lūdificāberis lūdificābere |
| 3rd sg. | lūdificātur | lūdificābātur | lūdificābitur |
| 1st pl. | lūdificāmur | lūdificābāmur | lūdificābimur |
| 2nd pl. | lūdificāminī | lūdificābāminī | lūdificābiminī |
| 3rd pl. | lūdificantur | lūdificābantur | lūdificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | lūdificer | lūdificārer |
| 2nd sg. | lūdificēris lūdificēre | lūdificārēris lūdificārēre |
| 3rd sg. | lūdificētur | lūdificārētur |
| 1st pl. | lūdificēmur | lūdificārēmur |
| 2nd pl. | lūdificēminī | lūdificārēminī |
| 3rd pl. | lūdificentur | lūdificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | lūdificā | lūdificāre |
| pres. 2nd pl. | lūdificāte | lūdificāminī |
| fut. 2nd sg. | lūdificātō | lūdificātor |
| fut. 3rd sg. | lūdificātō | lūdificātor |
| fut. 2nd pl. | lūdificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | lūdificantō | lūdificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | lūdificāre | lūdificārī lūdificārier |
| perfect infinitive | lūdificāvisse lūdificāsse | lūdificātum esse |
| future infinitive | lūdificātūrum esse | lūdificātum īrī |
| present participle | lūdificāns | — |
| perfect participle | — | lūdificātus lūdificāta, lūdificātā, lūdificātae, lūdificātam, lūdificātārum, lūdificātās, lūdificātī, lūdificātōrum, lūdificātōs |
| future participle | lūdificātūrus lūdificātūra, lūdificātūrā, lūdificātūrae, lūdificātūram, lūdificātūrārum, lūdificātūrās, lūdificātūre, lūdificātūrī, lūdificātūrīs, lūdificātūrō, lūdificātūrōrum, lūdificātūrōs, lūdificātūrum | lūdificandus lūdificanda, lūdificandā, lūdificandae, lūdificandam, lūdificandārum, lūdificandās, lūdificande, lūdificandīs, lūdificandōrum, lūdificandōs |
gerundlūdificandī, lūdificandō, lūdificandumsupinelūdificātum, lūdificātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- omnibus artibus aliquem ludificari, eludere
- to fool a person thoroughly.
lūdĭfĭco, āvi, ātum (
I. inf. pass. ludificarier, Plaut. Capt. 3, 1, 27), 1, v. a. and n. ludus-facio, to make sport of, make game of, make a fool of; to delude, chouse, cozen, deceive:
erum meum ut ego hodie lusi lepide! ut ludificatus est! Plaut. Bacch. 4, 4, 3: erum qui ludificas dictis delirantibus, id. Am. 2, 1, 38: hospitam, id. Mil. 2, 6, 15: postquam video me sic ludificarier, id. Capt. 3, 1, 27; id. Truc. 1, 1, 5; 2, 8, 6; Lucr. 1, 939.—Absol.: si latitare ac diutius ludificare videatur, * Cic. Quint. 17, 54.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lūdificō āvī, ātus, āre
ludus+2 FAC-, to make game of, delude, cozen, deceive : si diutius ludificare videatur: ludificati incerto proelio, S.
Origins
Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin lūdificō From lūdus + -ficō.
In English words that came into English from lūdificō
- ludificationludificatio