noun · masculinesecond declension
lūdificātus
lūdificātus m (genitive lūdificātī)
Meaning
- mocking, mockery, derision
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lūdificātus | lūdificātī |
| genitive | lūdificātī | lūdificātōrum |
| dative | lūdificātō | lūdificātīs |
| accusative | lūdificātum | lūdificātōs |
| ablative | lūdificātō | lūdificātīs |
| vocative | lūdificāte | lūdificātī |
lūdĭfĭcātus, ūs, m. ludifico,
I. a mocking, mockery, derision:
habere aliquem ludificatui, Plaut. Poen. 5, 5, 2.Origins
Perfect passive participle of lūdificō.