verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive
lucrifaciō
lucrifaciō (present infinitive lucrifacere, perfect active lucrifēcī, supine lucrifactum)
Classical[ɫʊ.krɪˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[lu.kriˈfaː.t͡ʃi.o]
Meaning
- suppletiveto gain, profit
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lucrifaciō | lucrifaciēbam | lucrifaciam | lucrifēcī | lucrifēceram | lucrifēcerō |
| 2nd sg. | lucrifacis | lucrifaciēbās | lucrifaciēs | lucrifēcistī | lucrifēcerās | lucrifēceris |
| 3rd sg. | lucrifacit | lucrifaciēbat | lucrifaciet | lucrifēcit | lucrifēcerat | lucrifēcerit |
| 1st pl. | lucrifacimus | lucrifaciēbāmus | lucrifaciēmus | lucrifēcimus | lucrifēcerāmus | lucrifēcerimus |
| 2nd pl. | lucrifacitis | lucrifaciēbātis | lucrifaciētis | lucrifēcistis | lucrifēcerātis | lucrifēceritis |
| 3rd pl. | lucrifaciunt | lucrifaciēbant | lucrifacient | lucrifēcērunt lucrifēcēre | lucrifēcerant | lucrifēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lucrifaciam | lucrifacerem | lucrifēcerim | lucrifēcissem |
| 2nd sg. | lucrifaciās | lucrifacerēs | lucrifēcerīs | lucrifēcissēs |
| 3rd sg. | lucrifaciat | lucrifaceret | lucrifēcerit | lucrifēcisset |
| 1st pl. | lucrifaciāmus | lucrifacerēmus | lucrifēcerīmus | lucrifēcissēmus |
| 2nd pl. | lucrifaciātis | lucrifacerētis | lucrifēcerītis | lucrifēcissētis |
| 3rd pl. | lucrifaciant | lucrifacerent | lucrifēcerint | lucrifēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | lucrifīō | lucrifīēbam | lucrifīam |
| 2nd sg. | lucrifīs | lucrifīēbās | lucrifīēs |
| 3rd sg. | lucrifit | lucrifīēbat | lucrifīet |
| 1st pl. | lucrifīmus | lucrifīēbāmus | lucrifīēmus |
| 2nd pl. | lucrifītis | lucrifīēbātis | lucrifīētis |
| 3rd pl. | lucrifīunt | lucrifīēbant | lucrifīent |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | lucrifīam | lucrifierem |
| 2nd sg. | lucrifīās | lucrifierēs |
| 3rd sg. | lucrifīat | lucrifieret |
| 1st pl. | lucrifīāmus | lucrifierēmus |
| 2nd pl. | lucrifīātis | lucrifierētis |
| 3rd pl. | lucrifīant | lucrifierent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | lucriface lūcrifac | lucrifī |
| pres. 2nd pl. | lucrifacite | lucrifīte |
| fut. 2nd sg. | lucrifacitō | lucrifītō |
| fut. 3rd sg. | lucrifacitō | lucrifītō |
| fut. 2nd pl. | lucrifacitōte | lucrifītōte |
| fut. 3rd pl. | lucrifaciuntō | lucrifīuntō |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | lucrifacere | lucrifierī |
| perfect infinitive | lucrifēcisse | lucrifactum esse |
| future infinitive | lucrifactūrum esse | lucrifactum īrī |
| present participle | lucrifaciēns | — |
| perfect participle | — | lucrifactus lucrifacta, lucrifactā, lucrifactae, lucrifactam, lucrifactārum, lucrifactās, lucrifacte, lucrifactī, lucrifactīs, lucrifactō, lucrifactōrum, lucrifactōs |
| future participle | lucrifactūrus lucrifactūra, lucrifactūrā, lucrifactūrae, lucrifactūram, lucrifactūrārum, lucrifactūrās, lucrifactūre, lucrifactūrī, lucrifactūrīs, lucrifactūrō, lucrifactūrōrum, lucrifactūrōs, lucrifactūrum | lucrifaciendus lucrifaciundus, lucrifacienda, lucrifaciendā, lucrifaciendae, lucrifaciendam, lucrifaciendārum, lucrifaciendās, lucrifaciende, lucrifaciendīs, lucrifaciendōrum, lucrifaciendōs |
gerundlucrifaciendī, lucrifaciendō, lucrifaciendumsupinelucrifactum, lucrifactū
lū^crĭfăcĭo, fēci, factum, and in
I. pass., lū^crĭfīo, factus, fieri (also separately:
licet lucri dotem faciat, Dig. 11, 7, 29: me esse hos trecentos Philippos facturum lucri, Plaut. Poen. 3, 5, 26; id. Most. 2, 1, 7; id. Pers. 4, 4, 117; id. Truc. 3, 2, 22; usu. written as two words in recent edd. of Cic., etc.), 3, v. a. lucrum facio, to gain, win, acquire, get (as profit). I. Lit.:
pallium lucrifacere, Petr. 15; Mart. 8, 10: quid si ostendo in hac una optione lucri fieri tritici modios centum? Cic. Verr. 2, 3, 46, § 111: pecuniam lucri factum videtis, id. ib. 2, 3, 75, § 174.—II. Trop.:
quod lucrifecerunt hoc nomen turdi, have appropriated, acquired, Varr. R. R. 3, 4: suum maleficium existimabant se lucrifacere, that they would escape the punishment of their fault, would get off with impunity, Auct. B. Hisp. 36: injuriam, to commit with impunity, Plin. 7, 39, 40, § 129: traduc equum ac lucrifac censoriam notam, i. e. think yourself lucky that you have escaped it, Val. Max. 4, 1, 10.— Neutr.: lucrifecit, made a profit, Mart. 8, 10.Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin facio Latin lucrifaciō From lucrum (“profit”) + facio (“to make”).