LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive

lucrifaciō

lucrifaciō (present infinitive lucrifacere, perfect active lucrifēcī, supine lucrifactum)
Classical[ɫʊ.krɪˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[lu.kriˈfaː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. suppletiveto gain, profit

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.lucrifaciōlucrifaciēbamlucrifaciamlucrifēcīlucrifēceramlucrifēcerō
2nd sg.lucrifacislucrifaciēbāslucrifaciēslucrifēcistīlucrifēcerāslucrifēceris
3rd sg.lucrifacitlucrifaciēbatlucrifacietlucrifēcitlucrifēceratlucrifēcerit
1st pl.lucrifacimuslucrifaciēbāmuslucrifaciēmuslucrifēcimuslucrifēcerāmuslucrifēcerimus
2nd pl.lucrifacitislucrifaciēbātislucrifaciētislucrifēcistislucrifēcerātislucrifēceritis
3rd pl.lucrifaciuntlucrifaciēbantlucrifacientlucrifēcērunt
lucrifēcēre
lucrifēcerantlucrifēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.lucrifaciamlucrifaceremlucrifēcerimlucrifēcissem
2nd sg.lucrifaciāslucrifacerēslucrifēcerīslucrifēcissēs
3rd sg.lucrifaciatlucrifaceretlucrifēceritlucrifēcisset
1st pl.lucrifaciāmuslucrifacerēmuslucrifēcerīmuslucrifēcissēmus
2nd pl.lucrifaciātislucrifacerētislucrifēcerītislucrifēcissētis
3rd pl.lucrifaciantlucrifacerentlucrifēcerintlucrifēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.lucrifīōlucrifīēbamlucrifīam
2nd sg.lucrifīslucrifīēbāslucrifīēs
3rd sg.lucrifitlucrifīēbatlucrifīet
1st pl.lucrifīmuslucrifīēbāmuslucrifīēmus
2nd pl.lucrifītislucrifīēbātislucrifīētis
3rd pl.lucrifīuntlucrifīēbantlucrifīent
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.lucrifīamlucrifierem
2nd sg.lucrifīāslucrifierēs
3rd sg.lucrifīatlucrifieret
1st pl.lucrifīāmuslucrifierēmus
2nd pl.lucrifīātislucrifierētis
3rd pl.lucrifīantlucrifierent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.lucriface
lūcrifac
lucrifī
pres. 2nd pl.lucrifacitelucrifīte
fut. 2nd sg.lucrifacitōlucrifītō
fut. 3rd sg.lucrifacitōlucrifītō
fut. 2nd pl.lucrifacitōtelucrifītōte
fut. 3rd pl.lucrifaciuntōlucrifīuntō
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivelucrifacerelucrifierī
perfect infinitivelucrifēcisselucrifactum esse
future infinitivelucrifactūrum esselucrifactum īrī
present participlelucrifaciēns—
perfect participle—lucrifactus
lucrifacta, lucrifactā, lucrifactae, lucrifactam, lucrifactārum, lucrifactās, lucrifacte, lucrifactī, lucrifactīs, lucrifactō, lucrifactōrum, lucrifactōs
future participlelucrifactūrus
lucrifactūra, lucrifactūrā, lucrifactūrae, lucrifactūram, lucrifactūrārum, lucrifactūrās, lucrifactūre, lucrifactūrī, lucrifactūrīs, lucrifactūrō, lucrifactūrōrum, lucrifactūrōs, lucrifactūrum
lucrifaciendus
lucrifaciundus, lucrifacienda, lucrifaciendā, lucrifaciendae, lucrifaciendam, lucrifaciendārum, lucrifaciendās, lucrifaciende, lucrifaciendīs, lucrifaciendōrum, lucrifaciendōs
gerundlucrifaciendī, lucrifaciendō, lucrifaciendumsupinelucrifactum, lucrifactū

lū^crĭfăcĭo, fēci, factum, and in
I. pass., lū^crĭfīo, factus, fieri (also separately: licet lucri dotem faciat, Dig. 11, 7, 29: me esse hos trecentos Philippos facturum lucri, Plaut. Poen. 3, 5, 26; id. Most. 2, 1, 7; id. Pers. 4, 4, 117; id. Truc. 3, 2, 22; usu. written as two words in recent edd. of Cic., etc.), 3, v. a. lucrum facio, to gain, win, acquire, get (as profit).
I. Lit.: pallium lucrifacere, Petr. 15; Mart. 8, 10: quid si ostendo in hac una optione lucri fieri tritici modios centum? Cic. Verr. 2, 3, 46, § 111: pecuniam lucri factum videtis, id. ib. 2, 3, 75, § 174.—
II. Trop.: quod lucrifecerunt hoc nomen turdi, have appropriated, acquired, Varr. R. R. 3, 4: suum maleficium existimabant se lucrifacere, that they would escape the punishment of their fault, would get off with impunity, Auct. B. Hisp. 36: injuriam, to commit with impunity, Plin. 7, 39, 40, § 129: traduc equum ac lucrifac censoriam notam, i. e. think yourself lucky that you have escaped it, Val. Max. 4, 1, 10.— Neutr.: lucrifecit, made a profit, Mart. 8, 10.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin facio Latin lucrifaciō From lucrum (“profit”) + facio (“to make”).

Quick answers

What does lucrifaciō mean in Latin?
lucrifaciō, a verb, means “to gain, profit”.
What are the principal parts of lucrifaciō?
lucrifaciō, lucrifacere, lucrifēcī (third (-iō variant) conjugation, suppletive).
How do you pronounce lucrifaciō?
In classical Latin, [ɫʊ.krɪˈfa.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [lu.kriˈfaː.t͡ʃi.o].