What does lūbricō mean in Latin?

lūbricō, a verb, means “to make slippery; to lubricate, oil, grease; slip”.

What are the principal parts of lūbricō?

lūbricō, lūbricāre, lūbricāvī, lūbricātum (first conjugation).

In classical Latin, [ˈɫuː.brɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈluː.bri.ko].

verbfirst conjugation

lūbricō (present infinitive lūbricāre, perfect active lūbricāvī, supine lūbricātum)

Classical[ˈɫuː.brɪ.koː]Ecclesiastical[ˈluː.bri.ko]

active indicative
form	present	imperfect	future	perfect	pluperfect	fut. perfect
1st sg.	lūbricō	lūbricābam	lūbricābō	lūbricāvī	lūbricāveram	lūbricāverō lūbricārō
2nd sg.	lūbricās	lūbricābās	lūbricābis	lūbricāvistī lūbricāstī	lūbricāverās lūbricārās	lūbricāveris
3rd sg.	lūbricat	lūbricābat	lūbricābit	lūbricāvit	lūbricāverat lūbricārat	lūbricāverit lūbricārit
1st pl.	lūbricāmus	lūbricābāmus	lūbricābimus	lūbricāvimus	lūbricāverāmus	lūbricāverimus lūbricārimus
2nd pl.	lūbricātis	lūbricābātis	lūbricābitis	lūbricāvistis lūbricāstis	lūbricāverātis lūbricārātis	lūbricāveritis lūbricāritis
3rd pl.	lūbricant	lūbricābant	lūbricābunt	lūbricāvērunt lūbricāvēre, lūbricārunt	lūbricāverant lūbricārant	lūbricāverint lūbricārint

active subjunctive

active subjunctive
form	present	imperfect	perfect	pluperfect
1st sg.	lūbricem	lūbricārem	lūbricāverim lūbricārim	lūbricāvissem lūbricāssem
2nd sg.	lūbricēs	lūbricārēs	lūbricāverīs	lūbricāvissēs lūbricāssēs
3rd sg.	lūbricet	lūbricāret	lūbricāverit lūbricārit	lūbricāvisset lūbricāsset
1st pl.	lūbricēmus	lūbricārēmus	lūbricāverīmus lūbricārīmus	lūbricāvissēmus lūbricāssēmus
2nd pl.	lūbricētis	lūbricārētis	lūbricāverītis lūbricārītis	lūbricāvissētis lūbricāssētis
3rd pl.	lūbricent	lūbricārent	lūbricāverint lūbricārint	lūbricāvissent lūbricāssent

passive indicative

passive indicative
form	present	imperfect	future
1st sg.	lūbricor	lūbricābar	lūbricābor
2nd sg.	lūbricāris lūbricāre	lūbricābāris lūbricābāre	lūbricāberis lūbricābere
3rd sg.	lūbricātur	lūbricābātur	lūbricābitur
1st pl.	lūbricāmur	lūbricābāmur	lūbricābimur
2nd pl.	lūbricāminī	lūbricābāminī	lūbricābiminī
3rd pl.	lūbricantur	lūbricābantur	lūbricābuntur

passive subjunctive

imperative

infinitives & participles

infinitives & participles
form	active	passive
present infinitive	lūbricāre	lūbricārī
perfect infinitive	lūbricāvisse lūbricāsse	lūbricātum esse
future infinitive	lūbricātūrum esse	lūbricātum īrī
present participle	lūbricāns	—
perfect participle	—	lūbricātus lūbricāta, lūbricātā, lūbricātae, lūbricātam, lūbricātārum, lūbricātās, lūbricātī, lūbricātōrum, lūbricātōs
future participle	lūbricātūrus lūbricātūra, lūbricātūrā, lūbricātūrae, lūbricātūram, lūbricātūrārum, lūbricātūrās, lūbricātūre, lūbricātūrī, lūbricātūrīs, lūbricātūrō, lūbricātūrōrum, lūbricātūrōs, lūbricātūrum	lūbricandus lūbricanda, lūbricandā, lūbricandae, lūbricandam, lūbricandārum, lūbricandās, lūbricande, lūbricandīs, lūbricandōrum, lūbricandōs

gerundlūbricandī, lūbricandō, lūbricandumsupinelūbricātum, lūbricātū

lūbrĭco, āvi, ātum, 1, v. a. lubricus,

I. to make smooth or slippery, to lubricate (postclass.).

I. Lit.: qui Lacedaemonium pytismate lubricat orbem, Juv. 11, 175: lubricatus lapis, Arn. 1, 22; Prud. στεφ. 11, 38.—

II. To be slippery, Vulg. Thren. 4, 18: limo caenoso ripae supercilio lubricante, App. M. 7, 18 (p. 481), 196, 3.—

III. Trop.: lubricatus, anointed, Prud. Psych. 571.

Descendants