LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

lōripēs

lōripēs (genitive lōripedis)
Classical[ˈɫoː.rɪ.peːs]Ecclesiastical[ˈlɔː.ri.pes]

Meaning

  1. derogatoryone terminationlimber-footed, having flexible, unreliable feet, as if straps
    Nequiquam hos procos mi elegi loripedis, tardissimos.c. 194 BCE, Plautus, Poenulus 3.1.7
    Nullus ephebum deformem saeua castrauit in arce tyrannus, nec praetextatum rapuit Nero loripedem necc. 100 CE – c. 130 CE, Juvenalis, Saturae X.306–309

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelōripēslōripēslōripēs
genitivelōripedislōripedislōripedis
dativelōripedīlōripedīlōripedī
accusativelōripedemlōripedemlōripēs
ablativelōripedī
lōripede
lōripedī
lōripede
lōripedī
lōripede
vocativelōripēslōripēslōripēs
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelōripedēslōripedēslōripedia
genitivelōripediumlōripediumlōripedium
dativelōripedibuslōripedibuslōripedibus
accusativelōripedīs
lōripedēs
lōripedīs
lōripedēs
lōripedia
ablativelōripedibuslōripedibuslōripedibus
vocativelōripedēslōripedēslōripedia

lōrĭpēs, pĕdis, adj. lorum-pes,
I. strapfooted, i. e. limber-footed, lithe-legged; acc. to others, crook-footed, bandy-legged: proci loripedes, tardissimi, Plaut. Poen. 3, 1, 7: loripedem rectus derideat, Juv. 2, 23: juvenis, id. 10, 308: gentem inter Nomadas Indos, anguium modo loripedem, Plin. 7, 2, 2, § 25; cf. id. 5, 8, 8, § 46; Petr. 45, 11.

Origins

From lōrum + pēs, literally “strapfooted”.

Quick answers

What does lōripēs mean in Latin?
lōripēs, a adjective, means “limber-footed, having flexible, unreliable feet, as if straps”.
How do you pronounce lōripēs?
In classical Latin, [ˈɫoː.rɪ.peːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlɔː.ri.pes].