adjectivethird-declension one-termination adjective
lōripēs
lōripēs (genitive lōripedis)
Classical[ˈɫoː.rɪ.peːs]Ecclesiastical[ˈlɔː.ri.pes]
Meaning
- derogatoryone terminationlimber-footed, having flexible, unreliable feet, as if straps
Nequiquam hos procos mi elegi loripedis, tardissimos.
c. 194 BCE, Plautus, Poenulus 3.1.7Nullus ephebum deformem saeua castrauit in arce tyrannus, nec praetextatum rapuit Nero loripedem nec
c. 100 CE – c. 130 CE, Juvenalis, Saturae X.306–309
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lōripēs | lōripēs | lōripēs |
| genitive | lōripedis | lōripedis | lōripedis |
| dative | lōripedī | lōripedī | lōripedī |
| accusative | lōripedem | lōripedem | lōripēs |
| ablative | lōripedī lōripede | lōripedī lōripede | lōripedī lōripede |
| vocative | lōripēs | lōripēs | lōripēs |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lōripedēs | lōripedēs | lōripedia |
| genitive | lōripedium | lōripedium | lōripedium |
| dative | lōripedibus | lōripedibus | lōripedibus |
| accusative | lōripedīs lōripedēs | lōripedīs lōripedēs | lōripedia |
| ablative | lōripedibus | lōripedibus | lōripedibus |
| vocative | lōripedēs | lōripedēs | lōripedia |
lōrĭpēs, pĕdis, adj. lorum-pes,
I. strapfooted, i. e. limber-footed, lithe-legged; acc. to others, crook-footed, bandy-legged:
proci loripedes, tardissimi, Plaut. Poen. 3, 1, 7: loripedem rectus derideat, Juv. 2, 23: juvenis, id. 10, 308: gentem inter Nomadas Indos, anguium modo loripedem, Plin. 7, 2, 2, § 25; cf. id. 5, 8, 8, § 46; Petr. 45, 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lōripēs pedis, adj.
lorum+pes, club-footed, crook-footed, bandy-legged : iuvenis, Iu.
Origins
From lōrum + pēs, literally “strapfooted”.