verbfirst conjugation
lōrīcō
lōrīcō (present infinitive lōrīcāre, perfect active lōrīcāvī, supine lōrīcātum)
Classical[ɫoːˈriː.koː]Ecclesiastical[loˈriː.ko]
Meaning
- to armour (someone) with a lōrīca
ornatusque ac loricatus cum esset elephans
100 BCE – 44 BCE, Julius Caesar, De Bello Africo 72mergit se limo saepius siccatque sole, mox ubi pluribus eodem modo se coriis loricavit, in dimicationem pergit.
AD 77–79, C. Plinius Secundus (aut.), K.F.T. Mayhoff (ed.), Naturalis Historia (1906), bk VIII, ch. xxxix - broadlypost Classicalto clothe (someone) in a cuirass, breastplate, corslet, coat of mail, hauberk, or other such armour protecting at least the torso
- to cover (something) with a coating, to plaster
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lōrīcō | lōrīcābam | lōrīcābō | lōrīcāvī | lōrīcāveram | lōrīcāverō |
| 2nd sg. | lōrīcās | lōrīcābās | lōrīcābis | lōrīcāvistī | lōrīcāverās | lōrīcāveris |
| 3rd sg. | lōrīcat | lōrīcābat | lōrīcābit | lōrīcāvit | lōrīcāverat | lōrīcāverit |
| 1st pl. | lōrīcāmus | lōrīcābāmus | lōrīcābimus | lōrīcāvimus | lōrīcāverāmus | lōrīcāverimus |
| 2nd pl. | lōrīcātis | lōrīcābātis | lōrīcābitis | lōrīcāvistis | lōrīcāverātis | lōrīcāveritis |
| 3rd pl. | lōrīcant | lōrīcābant | lōrīcābunt | lōrīcāvērunt lōrīcāvēre | lōrīcāverant | lōrīcāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lōrīcem | lōrīcārem | lōrīcāverim | lōrīcāvissem |
| 2nd sg. | lōrīcēs | lōrīcārēs | lōrīcāverīs | lōrīcāvissēs |
| 3rd sg. | lōrīcet | lōrīcāret | lōrīcāverit | lōrīcāvisset |
| 1st pl. | lōrīcēmus | lōrīcārēmus | lōrīcāverīmus | lōrīcāvissēmus |
| 2nd pl. | lōrīcētis | lōrīcārētis | lōrīcāverītis | lōrīcāvissētis |
| 3rd pl. | lōrīcent | lōrīcārent | lōrīcāverint | lōrīcāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | lōrīcor | lōrīcābar | lōrīcābor |
| 2nd sg. | lōrīcāris lōrīcāre | lōrīcābāris lōrīcābāre | lōrīcāberis lōrīcābere |
| 3rd sg. | lōrīcātur | lōrīcābātur | lōrīcābitur |
| 1st pl. | lōrīcāmur | lōrīcābāmur | lōrīcābimur |
| 2nd pl. | lōrīcāminī | lōrīcābāminī | lōrīcābiminī |
| 3rd pl. | lōrīcantur | lōrīcābantur | lōrīcābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | lōrīcer | lōrīcārer |
| 2nd sg. | lōrīcēris lōrīcēre | lōrīcārēris lōrīcārēre |
| 3rd sg. | lōrīcētur | lōrīcārētur |
| 1st pl. | lōrīcēmur | lōrīcārēmur |
| 2nd pl. | lōrīcēminī | lōrīcārēminī |
| 3rd pl. | lōrīcentur | lōrīcārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | lōrīcā | lōrīcāre |
| pres. 2nd pl. | lōrīcāte | lōrīcāminī |
| fut. 2nd sg. | lōrīcātō | lōrīcātor |
| fut. 3rd sg. | lōrīcātō | lōrīcātor |
| fut. 2nd pl. | lōrīcātōte | — |
| fut. 3rd pl. | lōrīcantō | lōrīcantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | lōrīcāre | lōrīcārī |
| perfect infinitive | lōrīcāvisse | lōrīcātum esse |
| future infinitive | lōrīcātūrum esse | lōrīcātum īrī |
| present participle | lōrīcāns | — |
| perfect participle | — | lōrīcātus |
| future participle | lōrīcātūrus lōrīcātūra, lōrīcātūrā, lōrīcātūrae, lōrīcātūram, lōrīcātūrārum, lōrīcātūrās, lōrīcātūre, lōrīcātūrī, lōrīcātūrīs, lōrīcātūrō, lōrīcātūrōrum, lōrīcātūrōs, lōrīcātūrum | lōrīcandus lōrīcanda, lōrīcandā, lōrīcandae, lōrīcandam, lōrīcandārum, lōrīcandās, lōrīcande, lōrīcandīs, lōrīcandōrum, lōrīcandōs |
gerundlōrīcandī, lōrīcandō, lōrīcandumsupinelōrīcātum, lōrīcātū
lōrīco, āvi, ātum, 1, v. a. lorica,
I. to clothe in mail, to mail, to harness.
I. Lit.:
statua loricata, Liv. 23, 19: equites loricati, id. 37, 40: ornatus loricatusque elephantus cum esset, ubi pluribus coriis se loricavit, Plin. 8, 24, 36, § 88: (salmonis) loricatum pectus, Aus. Mos. 101.—B. In partic.:
AD LORICATA, perh. the title of the person intrusted with the care of the mailed statue of Cæsar in the Forum, Inscr. Orell. 2893 (for which: A LORICATA, ib. 2894).—*II. Transf., to cover with plastering, to plaster, Varr. R. R. 1, 57.—Hence, lōrĭcātus, a, um, P. a., harnessed, clad in mail:
cum loricatus in foro ambularet, Quint. 8, 5, 15.Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin lōrīcō From lōrīca + -ō.
Descendants
- Englishloricate