LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

lītigiōsus

lītigiōsus (feminine lītigiōsa, neuter lītigiōsum)
Classical[liː.tɪ.ɡiˈoː.sʊs]Ecclesiastical[li.ti.d͡ʒiˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivequarrelsome
  2. adjectivecontentious, litigious
  3. adjectivedisputed, contested

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelītigiōsuslītigiōsalītigiōsum
genitivelītigiōsīlītigiōsaelītigiōsī
dativelītigiōsōlītigiōsaelītigiōsō
accusativelītigiōsumlītigiōsamlītigiōsum
ablativelītigiōsōlītigiōsālītigiōsō
vocativelītigiōselītigiōsalītigiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelītigiōsīlītigiōsaelītigiōsa
genitivelītigiōsōrumlītigiōsārumlītigiōsōrum
dativelītigiōsīslītigiōsīslītigiōsīs
accusativelītigiōsōslītigiōsāslītigiōsa
ablativelītigiōsīslītigiōsīslītigiōsīs
vocativelītigiōsīlītigiōsaelītigiōsa

lītĭgĭōsus, a, um, adj. litigium,
I. full of disputes, quarrelsome.
I. Lit.: fora, Ov. F. 4, 188: disputatio, Cic. Fin. 5, 26, 76.—
B. Fond of disputes, contentious, litigious: homo minime litigiosus, Cic. Verr. 2, 2, 14, § 37: duae anus, quibus nihil litigiosius, Sid. Ep. 8, 3: homines pertinacissimi et litigiosissimi, Aug. Ep. 68.—
II. Transf., of the object of dispute, disputed: praediolum, Cic. de Or. 3, 27, 106.—
B. Esp. of the subject of a lawsuit, contested, claimed: de rebus litigiosis et convenire et transigere possumus, Paul. Sent. 1, 2, 5: fundum litigiosum emere, Gai. Inst. 4, 117: pecora, Paul. Sent. 5, 18, 3.—Adv.: lītĭgĭōsē, contentiously, Aug. c. Duas Epp. Pel. 3, 4, 13.

Origins

From lītigium + -ōsus.

Descendants
  • Frenchlitigieux

In English words that came into English from lītigiōsus

  • litigiouslītigiōsus

Quick answers

What does lītigiōsus mean in Latin?
lītigiōsus, a adjective, means “quarrelsome; contentious, litigious; disputed, contested”.
How do you pronounce lītigiōsus?
In classical Latin, [liː.tɪ.ɡiˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [li.ti.d͡ʒiˈɔː.s̬us].