verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive
liquefaciō
liquefaciō (present infinitive liquefacere, perfect active liquefēcī, supine liquefactum)
Classical[lɪ.kʷɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[li.kʷeˈfaː.t͡ʃi.o]
Meaning
- suppletiveto melt or liquefy
- suppletiveto dissolve
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | liquefaciō | liquefaciēbam | liquefaciam | liquefēcī | liquefēceram | liquefēcerō |
| 2nd sg. | liquefacis | liquefaciēbās | liquefaciēs | liquefēcistī | liquefēcerās | liquefēceris |
| 3rd sg. | liquefacit | liquefaciēbat | liquefaciet | liquefēcit | liquefēcerat | liquefēcerit |
| 1st pl. | liquefacimus | liquefaciēbāmus | liquefaciēmus | liquefēcimus | liquefēcerāmus | liquefēcerimus |
| 2nd pl. | liquefacitis | liquefaciēbātis | liquefaciētis | liquefēcistis | liquefēcerātis | liquefēceritis |
| 3rd pl. | liquefaciunt | liquefaciēbant | liquefacient | liquefēcērunt liquefēcēre | liquefēcerant | liquefēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | liquefaciam | liquefacerem | liquefēcerim | liquefēcissem |
| 2nd sg. | liquefaciās | liquefacerēs | liquefēcerīs | liquefēcissēs |
| 3rd sg. | liquefaciat | liquefaceret | liquefēcerit | liquefēcisset |
| 1st pl. | liquefaciāmus | liquefacerēmus | liquefēcerīmus | liquefēcissēmus |
| 2nd pl. | liquefaciātis | liquefacerētis | liquefēcerītis | liquefēcissētis |
| 3rd pl. | liquefaciant | liquefacerent | liquefēcerint | liquefēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | liquefīō | liquefīēbam | liquefīam |
| 2nd sg. | liquefīs | liquefīēbās | liquefīēs |
| 3rd sg. | liquefit | liquefīēbat | liquefīet |
| 1st pl. | liquefīmus | liquefīēbāmus | liquefīēmus |
| 2nd pl. | liquefītis | liquefīēbātis | liquefīētis |
| 3rd pl. | liquefīunt | liquefīēbant | liquefīent |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | liquefīam | liquefierem |
| 2nd sg. | liquefīās | liquefierēs |
| 3rd sg. | liquefīat | liquefieret |
| 1st pl. | liquefīāmus | liquefierēmus |
| 2nd pl. | liquefīātis | liquefierētis |
| 3rd pl. | liquefīant | liquefierent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | liqueface liquefac | liquefī |
| pres. 2nd pl. | liquefacite | liquefīte |
| fut. 2nd sg. | liquefacitō | liquefītō |
| fut. 3rd sg. | liquefacitō | liquefītō |
| fut. 2nd pl. | liquefacitōte | liquefītōte |
| fut. 3rd pl. | liquefaciuntō | liquefīuntō |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | liquefacere | liquefierī |
| perfect infinitive | liquefēcisse | liquefactum esse |
| future infinitive | liquefactūrum esse | liquefactum īrī |
| present participle | liquefaciēns | — |
| perfect participle | — | liquefactus liquefacta, liquefactā, liquefactae, liquefactam, liquefactārum, liquefactās, liquefacte, liquefactī, liquefactīs, liquefactō, liquefactōrum, liquefactōs |
| future participle | liquefactūrus liquefactūra, liquefactūrā, liquefactūrae, liquefactūram, liquefactūrārum, liquefactūrās, liquefactūre, liquefactūrī, liquefactūrīs, liquefactūrō, liquefactūrōrum, liquefactūrōs, liquefactūrum | liquefaciendus liquefaciundus |
gerundliquefaciendī, liquefaciendō, liquefaciendumsupineliquefactum, liquefactū
lĭquĕfăcĭo, fēci, factum, 3, v. a., and
I. pass. lĭquĕfīo (e long, Sil. 1, 178), factus, fĭĕri [liqueo-facio], to make liquid, to melt, dissolve, liquefy (class.; but in act. very rare).
I. Lit.:
glacies liquefacta, Cic. N. D. 2, 10, 26: legum aera liquefacta, id. Cat. 3, 8, 19: liquefactum plumbum, Verg. A. 9, 588: saxa (Aetnae), i. e. lava, id. G. 1, 473: ne sol liquefaciat ceram, Plin. 21, 14, 49, § 84: sevum liquefieri prius jubent, id. 28, 9, 38, § 144: margaritas aceto liquefactas, Suet. Calig. 37: ut cibos mansos ac prope liquefactos demittimus, Quint. 10, 1, 19.— B. Transf., part. perf., dissolved, putrefied:
caecā medullae Tabe liquefactae, Ov. M. 9, 175: liquefacta boum per viscera, Verg. G. 4, 555.—II. Trop.
A. To weaken, enervate:
quos nullae futtiles laetitiae exsultantes languidis liquefaciunt voluptatibus, Cic. Tusc. 5, 6, 16: sic mea perpetuis liquefiunt pectora curis, Ov. P. 1, 2, 57.—B. To soften. melt: Bacchi dona volunt epulasque et carmina rursus Pieria liquefacta lyra, Sil. 11, 416.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
liquefaciō —, factus, ere, pass. liquefīō, factus, fierī
liqueo+facio, to make liquid, melt, dissolve, liquefy : legem aera liquefacta: flammā tura, O.: saxa (Aetnae), i. e. lava , V.: caecā medullae Tabe liquefactae, putrid , O.: liquefacta boum per viscera, V.: liquefacta rursus unda, cleared , O.—Fig., to weaken, enervate : quos nullae laetitiae liquefaciunt voluptatibus: liquefiunt pectora curis, O.
Origins
- Proto-Indo-European*wleykʷ-
- Proto-Indo-European*wlikʷéh₁yeti
- Proto-Italic*(w)likʷēō
- Latinliquefaciō
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin liquefaciō From liqueō + faciō.
In English words that came into English from liquefaciō
- liquefyliquefacere
- liquefacientliquefaciens