adjectivethird-declension one-termination adjective
linguāx
linguāx (genitive linguācis)
Classical[ˈlɪŋ.ɡʷaːks]Ecclesiastical[ˈliŋ.ɡʷaks]
Meaning
- one terminationloquacious
Neque minus insigniter ueteres quoque nostri hoc genus homines in uerba proiectos “locutuleios” et “blaterones” et “linguaces” dixerunt.
Not any less notably, our forebears also called such men given to words as "chatterers", "babblers", "prattlers".c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 1.15Nam perfrictae frontis est, ac bene linguax.
He is both bold and very loquacious.1518, Erasmus, Colloquia Lusus Pueriles
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | linguāx | linguāx | linguāx |
| genitive | linguācis | linguācis | linguācis |
| dative | linguācī | linguācī | linguācī |
| accusative | linguācem | linguācem | linguāx |
| ablative | linguācī linguāce | linguācī linguāce | linguācī linguāce |
| vocative | linguāx | linguāx | linguāx |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | linguācēs | linguācēs | linguācia |
| genitive | linguācium | linguācium | linguācium |
| dative | linguācibus | linguācibus | linguācibus |
| accusative | linguācīs linguācēs | linguācīs linguācēs | linguācia |
| ablative | linguācibus | linguācibus | linguācibus |
| vocative | linguācēs | linguācēs | linguācia |
Origins
Latin lingua Latin -ax Latin linguāx From lingua (“tongue”) + -ax.
In English words that came into English from linguāx
- linguaciouslinguāx