adjectivefirst/second-declension adjective
linguātus
linguātus (feminine linguāta, neuter linguātum)
Classical[lɪŋˈɡʷaː.tʊs]Ecclesiastical[liŋˈɡʷaː.tus]
Meaning
- adjectiveeloquent; gifted in speech
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | linguātus linguātulus | linguāta linguātula | linguātum linguātulum |
| genitive | linguātī linguātulī | linguātae linguātulae | linguātī linguātulī |
| dative | linguātō linguātulō | linguātae linguātulae | linguātō linguātulō |
| accusative | linguātum linguātulum | linguātam linguātulam | linguātum linguātulum |
| ablative | linguātō linguātulō | linguātā linguātulā | linguātō linguātulō |
| vocative | linguāte linguātule | linguāta linguātula | linguātum linguātulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | linguātī linguātulī | linguātae linguātulae | linguāta linguātula |
| genitive | linguātōrum linguātulōrum | linguātārum linguātulārum | linguātōrum linguātulōrum |
| dative | linguātīs linguātulīs | linguātīs linguātulīs | linguātīs linguātulīs |
| accusative | linguātōs linguātulōs | linguātās linguātulās | linguāta linguātula |
| ablative | linguātīs linguātulīs | linguātīs linguātulīs | linguātīs linguātulīs |
| vocative | linguātī linguātulī | linguātae linguātulae | linguāta linguātula |
linguātus, a, um, adj. lingua,
I. gifted with a tongue, eloquent (post-class.):
civitas, Tert. Anim. 3; Vulg. Eccl. 8, 4; 25, 27.Origins
From lingua (“tongue, language”).