noun · femininefirst declension
ligātūra
ligātūra f (genitive ligātūrae)
Classical[lɪ.ɡaːˈtuː.ra]Ecclesiastical[li.ɡaˈtuː.ra]
Meaning
- Late LatinLatinvulgarbinding, tying
- Late LatinLatinvulgarbookbinding
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ligātūra | ligātūrae |
| genitive | ligātūrae | ligātūrārum |
| dative | ligātūrae | ligātūrīs |
| accusative | ligātūram | ligātūrās |
| ablative | ligātūrā | ligātūrīs |
| vocative | ligātūra | ligātūrae |
lĭgātūra, ae, f. id.,
I. a band, ligature (post-class.).
I. Lit.:
ligatura in vitibus, Pall. 1, 6, 11.—B. In partic., an amulet (bound about one), Aug. in Joann. 7; cf. Isid. Orig. 8, 9.—
C. A bunch, cluster:
duas ligaturas uvae passae, Vulg. 1 Reg. 30, 12.— —II. Transf., a twisting or twining of the body in wrestling:
ligaturis corporis certant, Ambros. Enarrat. in Psa. 36, § 55.Origins
Proto-Indo-European *leyǵ-der. Latin ligō Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin ligātūra From ligō (“to tie, bind, bind together, bind up, bandage, bind fast”) + -tūra (“-ture”).
Inherited
- Catalanlligadura
- Italianlegatura
- Englishlegaturafrom Italian legatura
- Occitanligadura
- Romanianlegătură
- Sardinianliadura
- Sardinianligadura
- Aromanianligãturã
- Old Spanishlegadura
Borrowed
- Englishligature
- Frenchligature
- Portugueseligadura
- Romanianligatură
- Spanishligadura
- Albanianliktyrë
- Polishligatura
- Russianлигату́ра
In English words that came into English from ligātūra
- ligatureligātūra