noun · femininethird declension
ligātiō
ligātiō f (genitive ligātiōnis)
Classical[lɪˈɡaː.ti.oː]Ecclesiastical[liˈɡat.t͡si.o]
Meaning
- binding, bandage
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ligātiō | ligātiōnēs |
| genitive | ligātiōnis | ligātiōnum |
| dative | ligātiōnī | ligātiōnibus |
| accusative | ligātiōnem | ligātiōnēs |
| ablative | ligātiōne | ligātiōnibus |
| vocative | ligātiō | ligātiōnēs |
lĭgātĭo, ōnis, f. 1. ligo,
I. a binding, Cael. Aur. Acut. 2, 37, 195; Scrib. Comp. 255.
Origins
Proto-Indo-European *leyǵ-der. Latin ligō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin ligātiō From ligō + -tiō.
Descendants
- Catalanlligació
- Italianligazione
- Occitanligason
- Frenchliaisonfrom Old French liaison
- Englishliaisonfrom Old French liaison
- Portugueseligação
- Spanishligazón
- Spanishligación
- Englishligation
- Old Occitanliazó