noun · masculinefourth declension
licentiātus1
licentiātus m (genitive licentiātūs)
Classical[lɪ.kɛn.tiˈaː.tʊs]Ecclesiastical[li.t͡ʃen.t͡siˈaː.tus]
Meaning
- freedom, license
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | licentiātus | licentiātūs |
| genitive | licentiātūs | licentiātuum |
| dative | licentiātuī | licentiātibus |
| accusative | licentiātum | licentiātūs |
| ablative | licentiātū | licentiātibus |
| vocative | licentiātus | licentiātūs |
lĭcentĭātus, ūs, m. licentia,
I. freedom, license: meo licentiatu, Laber. ap. Non. 212, 6 (Com. Fragm. v. 71 Rib.).
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin licentiātus From licentiō (“grant leave”) + -tus (action noun suffix).
Descendants
- Englishlicentiate