TEMPUS
the one thing that is truly ours
Omnia aliēna sunt, tempus tantum nostrum est.

FĀBELLA
Seneca vir Rōmānus est. Seneca philosophus est. Seneca amīcum habet. Amīcus Senecae cārus est. Nōmen amīcī Lūcīlius est. Seneca amīcō suō scrībit.
- vir a man
- amīcus a friend
- cārus dear
- nōmen a name
- scrībit writes
Ecce hōra! Ūna hōra, duae hōrae, trēs hōrae. Multae hōrae sunt ūnus diēs. Multī diēs sunt ūnus annus. Hōrae et diēs et annī: haec omnia tempus sunt.
- ecce look!
- hōra an hour
- diēs a day
- annus a year
- haec omnia all these
Sed tempus semper fugit. Tempus fugit; tempus nōn manet. Sōl oritur — māne est. Sōl occidit — nox est. Ecce: ūnus diēs iam abiit! Herī iam nōn est; crās nōndum est; sōlum hodiē habēmus.
- semper always
- fugit flees, runs off
- manet stays
- oritur rises
- occidit sets
- iam now, already
- abiit has gone
- herī yesterday
- crās tomorrow
- nōndum not yet
- sōlum only

Ecce pecūnia! Pecūnia mea est. Sed pecūnia nōn semper mea est: hodiē adest, crās abest. Ecce ager, ecce domus. Hodiē meī sunt; sed crās fortasse nōn meī, sed aliēnī.
- pecūnia money
- meus my, mine
- adest is here
- abest is away
- ager a field
- domus a house
- fortasse perhaps
- aliēnus another's, not mine

AD FONTEM
Multae rēs nostrae nōn sunt. Pecūnia, ager, domus — omnia abīre possunt, omnia aliēna sunt. Sed ūna rēs semper nostra manet: tempus. Tempus sōlum vērē nostrum est. Tantum tempus nostrum est.
- rēs a thing
- noster our, ours
- abīre to go away
- possunt are able, can
- ūnus, ūna one
- vērē truly
- tantum only (= sōlum)
IPSA VERBA SENECAE
Nunc verba ipsīus Senecae legimus. Seneca amīcō Lūcīliō scrībit:
“Omnia, Lūcīlī, aliēna sunt, tempus tantum nostrum est.”
Seneca, Epistulae Morālēs I.3
Prefer paper? Seneca in printIntermediate · Imperial Restitution Press