lībertīnus1
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to the qualities of a freedman
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Libertus · Libertinus
Libertus means the freed-man, with reference to his master, in opp. to servus; Cic. Mil. 33. Sext. 35. Tac. G. 25. Suet. Cæs. 75; libertinus, with reference to his rank, in opp. to civis and ingenuus. Liv. x. 21. xli. 8. Suet. Cl. 54. Senec. Contr. iii. 21. Quærendus mihi gener erat aliquis libertinus; quid ergo? alieno potius liberto? Cic. Verr. i. 47. Trebonius fecit heredem libertum suum . . . Equiti Romano libertinus homo fit heres. Suet. Cl. 25. Tac. H. iii. 58. (vi. 194.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lībertīnus | lībertīna | lībertīnum |
| genitive | lībertīnī | lībertīnae | lībertīnī |
| dative | lībertīnō | lībertīnae | lībertīnō |
| accusative | lībertīnum | lībertīnam | lībertīnum |
| ablative | lībertīnō | lībertīnā | lībertīnō |
| vocative | lībertīne | lībertīna | lībertīnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lībertīnī | lībertīnae | lībertīna |
| genitive | lībertīnōrum | lībertīnārum | lībertīnōrum |
| dative | lībertīnīs | lībertīnīs | lībertīnīs |
| accusative | lībertīnōs | lībertīnās | lībertīna |
| ablative | lībertīnīs | lībertīnīs | lībertīnīs |
| vocative | lībertīnī | lībertīnae | lībertīna |
homo liber, qui se vendidit, manumissus non ad suum statum revertitur, quo se abdicavit, sed efficitur libertinae condicionis, enters into the condition of a freedman, becomes a freedman, Dig. 1, 5, 21: in classem mille socii navales cives Romani libertini ordinis scribi jussi, Liv. 43, 12, 9; 42, 27, 3 (for which: navales socii cives Romani, qui servitutem servissent, id. 40, 18, 7); Suet. Gram. 18: Atilius quidam libertini generis, Tac. A. 4, 62; 2, 85; Suet. Aug. 44: libertinus homo, a freedman, Cic. Balb. 11, 28; id. Cat. 3, 6, 14; Cic. Verr. 2, 1, 47, § 124; cf.: mulieris libertinae sermo, of a freedwoman, Liv. 39, 13, 2: libertina mulier, Tac. A. 15, 57; Suet. Calig. 16: ut me libertino patre natum, of a father who was a freedman, Hor. S. 1, 6, 6; so, id. ib. 45; 46; id. Ep. 1, 20, 20: sunt etiam libertini optimates, Cic. Sest. 45, 97: miles, Suet. Aug. 25: plebs, Plin. 14, 4, 5, § 48: opes, Mart. 5, 13, 6: homines libertini ordinis, Gell. 5, 19, 12.—Hence, whereas a freedman was called libertus in reference to the manumitter): qui servus est, si manumittatur, fit libertinus, Quint. 5, 10, 60; cf.: servus cum manumittitur, libertinus: addictus recepta libertate ingenuus, id. 7, 3, 27: liberorum hominum alii ingenui sunt, alii libertini. Ingenui sunt, qui liberi nati sunt: libertini sunt, qui ex justa servitute manumissi sunt, Gai. Inst. 1, §§ 10 and 11; Plaut. Poen. 4, 2, 10: sed ita pars libertinorumst, nisi patrono qui advorsatust, ni illi offecit, etc., id. Pers. 5, 2, 57: Ti. Gracchus libertinos in urbanas tribus transtulit, Cic. de Or. 1, 9, 38; id. Phil. 3, 6 fin.: libertini centuriati, Liv. 10, 21, 4: libertinis detrahenda est auctoritas, Quint. 11, 1, 88: neminem libertinorum adhibitum ab eo cenae, Suet. Aug. 74: primus omnium libertinorum scribere' historiam orsus, id. Rhet. 3: quae deberetur cuidam libertino, clienti tuo, id. Caes. 2; cf. id. Claud. 26; Hor. S. 2, 3, 281: unde Mundior exiret vix libertinus honeste, id. ib. 2, 7, 12: libertinis nullo jure uti praetextis licebat, Macr. S. 1, 6, 13.—ignarus, temporibus Appii et deinceps aliquandiu libertinos dictos non ipsos, qui manumitterentur, sed ingenuos ex his procreatos, Suet. Claud. 24: libertorum filii apud antiquos libertini appellabantur, quasi de libertis nati. Nunc vero libertinus aut a liberto factus aut possessus, Isid. Orig. 9, 4, 47: libertinos ab ingenuis adoptari jure posse, Mas. Sab. ap. Gell. 5, 19, 11.—ingenuamne an libertinam? id. ib. 3, 1, 189: amore libertinae perinfamis, Suet. Vit. 2: aulica, id. Oth. 2; Gai. Inst. 3, § 51: tutior merx est Libertinarum, Hor. S. 1, 2, 48: Myrtale, id. C. 1, 33, 15: Phryne, id. Epod. 14, 15: libertinas ducere, Ulp. Fragm. 13, 1: libertinae quae longa veste uterentur, Macr. S. 1, 6, 13.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin lībertīnus From lībertus (“freedman”) + -īnus.
- Catalanllibertí
- Englishlibertine
- Italianlibertino
- Frenchlibertinfrom Old French libertin
- Portugueselibertino
- Spanishlibertino
- Sicilianlibbirtinu
In English words that came into English from lībertīnus
- libertinelībertīnus