LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

līberātiō

līberātiō f (genitive līberātiōnis)
Classical[liː.bɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[li.beˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. liberation, release

Declension

declension
formsingularplural
nominativelīberātiōlīberātiōnēs
genitivelīberātiōnislīberātiōnum
dativelīberātiōnīlīberātiōnibus
accusativelīberātiōnemlīberātiōnēs
ablativelīberātiōnelīberātiōnibus
vocativelīberātiōlīberātiōnēs

lībĕrātĭo, ōnis, f. libero,
I. a freeing or becoming free, a delivering, releasing, release, liberation.
I. In gen.: ipsa liberatione et vacuitate omnis molestiae gaudemus, Cic. Fin. 1, 11, 37: malorum, Quint. 5, 10, 33: culpae, Cic. Lig. 1, 1: rempublicam sub obtentu liberationis invadere, of setting it at liberty, Just. 5, 8, 12.—
II. In partic.
A. A discharge in a court of law, an acquittal: libidinosissimae liberationes, Cic. Pis. 36, 87.—
B. In jurid. Lat., a discharge or release from debt, a payment: liberationis verbum eandem vim habet quam solutionis, Dig. 50, 16, 47: liberationem debitori legare, i. e. remission, ib. 34, 3, 3; cf.: de liberatione legata, of releasing from a debt by last will or testament, ib. 34, tit. 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁lewdʰ-
  2. Proto-Indo-European*h₁léwdʰeros
  3. Proto-Italic*louðeros
  4. Old Latinloeber
  5. Latinlīberātiō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin līberō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin līberātiō From līberō + -tiō.

Borrowed
  • Englishliberation
  • Frenchlibération
  • Italianliberazione
  • Portugueseliberação
  • Romanianliberație
  • Spanishliberación
  • Piedmonteseliberassion
  • Sicilianlibbirazziuni
Inherited
  • Frenchlivraison
  • Portugueselivração

Quick answers

What does līberātiō mean in Latin?
līberātiō, a noun, means “liberation, release”.
What is the genitive of līberātiō?
The genitive singular is līberātiōnis. līberātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce līberātiō?
In classical Latin, [liː.bɛˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [li.beˈrat.t͡si.o].
Where does līberātiō come from?
Proto-Indo-European *h₁lewdʰ- → Proto-Indo-European *h₁léwdʰeros → Proto-Italic *louðeros → Old Latin loeber → Latin līberātiō.