LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

levitās1

levitās f (genitive levitātis)
Classical[ˈɫɛ.wɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈlɛː.vi.tas]

Meaning

  1. levity, lightness
  2. fickleness, inconstancy, disloyalty

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativelevitāslevitātēs
genitivelevitātislevitātum
dativelevitātīlevitātibus
accusativelevitātemlevitātēs
ablativelevitātelevitātibus
vocativelevitāslevitātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

mobilitas et levitas animi
inconsistency; changeability.

lĕvĭtas, ātis, f. 1. levis,
I. lightness, as to weight.
I. Lit. (rare): plumarum, Lucr. 3, 387; id. 4, 745: armorum, Caes. B. G. 5, 34: nulli fruticum levitas major, Plin. 13, 22, 42, § 123.—*
B. Transf., poet., movableness, mobility: Termine, post illud levitas tibi libera non est: Qua positus fueris in statione, mane, Ov. F. 2, 673.—
II. Trop.
A. Light-mindedness, changeableness, fickleness, inconstancy, levity (freq. and class.): quid est inconstantiā, mobilitate, levitate turpius? Cic. Phil. 7, 3, 9: temere assentientium, id. Ac. 2, 38, 120: in populari ratione, id. Brut. 27, 103: mobilitas et levitas animi, Caes. B. G. 2, 1: ut adversas res, sic secundas immoderate ferre, levitatis est, lightness of mind, Cic. Off. 1, 26, 90: amatoriis levitatibus dediti, frivolities, id. Fin. 1, 18, 62: manet in rebus temere congestis levitas, Quint. 10, 3, 17: contemnamus igitur omnis ineptias—quod enim lenius huic levitati nomen inponam, Cic. Tusc. 1, 40, 95.—
B. In partic., of speech, shallowness, superficialness (rare): opinionis, Cic. N. D. 2, 17, 45.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁lengʷʰ-
  2. Latinlevitās

Proto-Indo-European *h₁léngʰusder. ▲ Proto-Italic *breɣʷisinflu.? Proto-Italic *leɣʷis Latin levis Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin levitās From levis + -tās.

Descendants
  • Catalanlevitat
  • Englishlevity
  • Frenchléviterfrom English levity
  • Italianlevitarefrom English levity
  • Portugueselevitarfrom English levity
  • Spanishlevitarfrom English levity
  • Englishlevitate
noun · femininethird declension
lēvitās2
lēvitās f (genitive lēvitātis)
Classical[ˈɫeː.wɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈlɛː.vi.tas]

Meaning

  1. smoothness
  2. fluency (in a language)

Declension

declension
formsingularplural
nominativelēvitāslēvitātēs
genitivelēvitātislēvitātum
dativelēvitātīlēvitātibus
accusativelēvitātemlēvitātēs
ablativelēvitātelēvitātibus
vocativelēvitāslēvitātēs

lēvĭtas (laev-), ātis, f. 2. lēvis,
I. smoothness.
I. Lit. (class.): speculorum, Cic. Univ. 14; id. de Or. 3, 25, 99; id. Univ. 6; Plin. 2, 3, 3, § 7: intestinorum, slipperiness, lubricity, Cels. 4, 16; 2, 8.—
II. Trop., of speech, smoothness, fluency, facility: Demosthenes nihil levitate Aeschini et splendore verborum cedit, Cic. Or. 31, 110: verborum, Quint. 10, 1, 52: effeminata, id. 8, 3, 6.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin lēvitās From lēvis + -tās.

Quick answers

What does levitās mean in Latin?
levitās, a noun, means “levity, lightness; fickleness, inconstancy, disloyalty”.
What is the genitive of levitās?
The genitive singular is levitātis. levitās is feminine, third declension.
How do you pronounce levitās?
In classical Latin, [ˈɫɛ.wɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlɛː.vi.tas].
Where does levitās come from?
Proto-Indo-European *h₁lengʷʰ- → Latin levitās.