LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

levātiō

levātiō f (genitive levātiōnis)

Meaning

  1. elevation (act of raising)
  2. alleviation, mitigation, relief

Declension

declension
formsingularplural
nominativelevātiōlevātiōnēs
genitivelevātiōnislevātiōnum
dativelevātiōnīlevātiōnibus
accusativelevātiōnemlevātiōnēs
ablativelevātiōnelevātiōnibus
vocativelevātiōlevātiōnēs

lĕvātĭo, ōnis, f. id.. *
I. A lifting up, raising, elevating: onerum levationes facere, Vitr. 10, 8; a metrical t. t. = ἄρσις, Aug. Mas. II. 18.—
II. Trop.
A. An alleviation, mitigation, relief (class.): alicui esse levationi, Cic. Fam. 6, 4, 5: ea, quae levationem habeant aegritudinum, may produce an alleviation, may alleviate, id. Tusc. 1, 49, 119: levationem invenire acerbissimis doloribus, id. ib. 5, 41, 121: doloris at officii debiti, id. Att. 12, 23, 3.—
B. A diminishing (rare but class.): vitiorum, Cic. Fin. 4, 24, 67: periculi, Vell. 2, 130 fin.

Origins

From levāre, levō + -tiō.

Quick answers

What does levātiō mean in Latin?
levātiō, a noun, means “elevation (act of raising); alleviation, mitigation, relief”.
What is the genitive of levātiō?
The genitive singular is levātiōnis. levātiō is feminine, third declension.