noun · femininethird declension
levātiō
levātiō f (genitive levātiōnis)
Meaning
- elevation (act of raising)
- alleviation, mitigation, relief
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | levātiō | levātiōnēs |
| genitive | levātiōnis | levātiōnum |
| dative | levātiōnī | levātiōnibus |
| accusative | levātiōnem | levātiōnēs |
| ablative | levātiōne | levātiōnibus |
| vocative | levātiō | levātiōnēs |
lĕvātĭo, ōnis, f. id.. *
I. A lifting up, raising, elevating:
onerum levationes facere, Vitr. 10, 8; a metrical t. t. = ἄρσις, Aug. Mas. II. 18.—II. Trop.
A. An alleviation, mitigation, relief (class.):
alicui esse levationi, Cic. Fam. 6, 4, 5: ea, quae levationem habeant aegritudinum, may produce an alleviation, may alleviate, id. Tusc. 1, 49, 119: levationem invenire acerbissimis doloribus, id. ib. 5, 41, 121: doloris at officii debiti, id. Att. 12, 23, 3.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
levātiō ōnis, f
1 levo, an alleviation, mitigation, relief : tibi levationi esse: ea, quae levationem habeant aegritudinum, may alleviate : doloris.— A lessening, diminishing : vitiorum.
Origins
From levāre, levō + -tiō.