LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

legulus

legulus m (genitive legulī)
Classical[ˈɫɛ.ɡʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈlɛː.ɡu.lus]

Meaning

  1. masculineA collector, gatherer, picker.

Declension

declension
formsingularplural
nominativeleguluslegulī
genitivelegulīlegulōrum
dativelegulōlegulīs
accusativelegulumlegulōs
ablativelegulōlegulīs
vocativelegulelegulī

lĕgŭlus, i, m. 2. lego,
I. a gatherer, collector; esp. one who picked up the fallen olives (opp. strictor, he who beat or shook them from the tree; ante- and post-class.): ab legendo leguli, qui oleam aut qui uvas legunt, Varr. L. L. 6, § 66 Müll.; cf. id. ib. 5, § 94: legulos quot opus erunt, praebeto et strictores, Cato, R. R. 144: leguli volunt ut olea caduca quam plurima sit, quo plus legatur, id. ib. 64; Calp. Ecl. 3, 49.

Origins

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin legulus From legō (“to collect, gather”) + -ulus (agent suffix).

Quick answers

What does legulus mean in Latin?
legulus, a noun, means “A collector, gatherer, picker.”.
What is the genitive of legulus?
The genitive singular is legulī. legulus is masculine, second declension.
How do you pronounce legulus?
In classical Latin, [ˈɫɛ.ɡʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlɛː.ɡu.lus].