LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

lēguleius

lēguleius m (genitive lēguleiī or lēguleī)
Classical[ɫeː.ɡʊˈɫɛj.jʊs]Ecclesiastical[le.ɡuˈlɛː.jus]

Meaning

  1. derogatoryoftena procedural lawyer, one expert in formal technicalities
    Ita est tibi iūris cōnsultus ipse per sē nihil nisi lēguleius quīdam cautus et acūtus, praecō āctiōnum, cantor fōrmulārum, auceps syllabārumAnd as a result, a lawyer in and of himself ends up being merely some kind of diligent and shrewd legal tradesman, a crier of legal actions, a singer of legal formulas, a trapper of syllables.55 BCE, Cicero, De oratore 1.236.7

Declension

declension
formsingularplural
nominativelēguleiuslēguleiī
genitivelēguleiī
lēguleī
lēguleiōrum
dativelēguleiōlēguleiīs
accusativelēguleiumlēguleiōs
ablativelēguleiōlēguleiīs
vocativelēguleielēguleiī

lēgŭlēïus, i, m. lex,
I. a pettifogging lawyer, pettifogger, one who depends on legal technicalities for getting the better of his opponent: leguleius quidam cautus et acutus, Cic. de Or. 1, 55, 236: formularii, vel ut Cicero ait, leguleii, Quint. 12, 3, 11.

Origins

From lēx (“law”) + -uleius.

Descendants
  • Italianleguleio
  • Portugueseleguleio
  • Portugueselegulejo
  • Spanishleguleyo
  • Polishlegulej

Quick answers

What does lēguleius mean in Latin?
lēguleius, a noun, means “a procedural lawyer, one expert in formal technicalities”.
What is the genitive of lēguleius?
The genitive singular is lēguleiī. lēguleius is masculine, second declension.
How do you pronounce lēguleius?
In classical Latin, [ɫeː.ɡʊˈɫɛj.jʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [le.ɡuˈlɛː.jus].