verbfirst conjugation
lēgitimō
lēgitimō (present infinitive lēgitimāre, perfect active lēgitimāvī, supine lēgitimātum)
Meaning
- Medieval Latinto confirm by law
- Medieval Latinto legitimize (a bastard)
- Medieval Latinto endow (a church) with land
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lēgitimō | lēgitimābam | lēgitimābō | lēgitimāvī | lēgitimāveram | lēgitimāverō |
| 2nd sg. | lēgitimās | lēgitimābās | lēgitimābis | lēgitimāvistī | lēgitimāverās | lēgitimāveris |
| 3rd sg. | lēgitimat | lēgitimābat | lēgitimābit | lēgitimāvit | lēgitimāverat | lēgitimāverit |
| 1st pl. | lēgitimāmus | lēgitimābāmus | lēgitimābimus | lēgitimāvimus | lēgitimāverāmus | lēgitimāverimus |
| 2nd pl. | lēgitimātis | lēgitimābātis | lēgitimābitis | lēgitimāvistis | lēgitimāverātis | lēgitimāveritis |
| 3rd pl. | lēgitimant | lēgitimābant | lēgitimābunt | lēgitimāvērunt lēgitimāvēre | lēgitimāverant | lēgitimāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lēgitimem | lēgitimārem | lēgitimāverim | lēgitimāvissem |
| 2nd sg. | lēgitimēs | lēgitimārēs | lēgitimāverīs | lēgitimāvissēs |
| 3rd sg. | lēgitimet | lēgitimāret | lēgitimāverit | lēgitimāvisset |
| 1st pl. | lēgitimēmus | lēgitimārēmus | lēgitimāverīmus | lēgitimāvissēmus |
| 2nd pl. | lēgitimētis | lēgitimārētis | lēgitimāverītis | lēgitimāvissētis |
| 3rd pl. | lēgitiment | lēgitimārent | lēgitimāverint | lēgitimāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | lēgitimor | lēgitimābar | lēgitimābor |
| 2nd sg. | lēgitimāris lēgitimāre | lēgitimābāris lēgitimābāre | lēgitimāberis lēgitimābere |
| 3rd sg. | lēgitimātur | lēgitimābātur | lēgitimābitur |
| 1st pl. | lēgitimāmur | lēgitimābāmur | lēgitimābimur |
| 2nd pl. | lēgitimāminī | lēgitimābāminī | lēgitimābiminī |
| 3rd pl. | lēgitimantur | lēgitimābantur | lēgitimābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | lēgitimer | lēgitimārer |
| 2nd sg. | lēgitimēris lēgitimēre | lēgitimārēris lēgitimārēre |
| 3rd sg. | lēgitimētur | lēgitimārētur |
| 1st pl. | lēgitimēmur | lēgitimārēmur |
| 2nd pl. | lēgitimēminī | lēgitimārēminī |
| 3rd pl. | lēgitimentur | lēgitimārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | lēgitimā | lēgitimāre |
| pres. 2nd pl. | lēgitimāte | lēgitimāminī |
| fut. 2nd sg. | lēgitimātō | lēgitimātor |
| fut. 3rd sg. | lēgitimātō | lēgitimātor |
| fut. 2nd pl. | lēgitimātōte | — |
| fut. 3rd pl. | lēgitimantō | lēgitimantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | lēgitimāre | lēgitimārī |
| perfect infinitive | lēgitimāvisse | lēgitimātum esse |
| future infinitive | lēgitimātūrum esse | lēgitimātum īrī |
| present participle | lēgitimāns | — |
| perfect participle | — | lēgitimātus |
| future participle | lēgitimātūrus | lēgitimandus |
gerundlēgitimandī, lēgitimandō, lēgitimandumsupinelēgitimātum, lēgitimātū
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin lēgitimō From lēgitimus (“legitimate”) + -ō (deadjectival verb suffix).