adjectivefirst/second-declension adjective
lēgātōrius
lēgātōrius (feminine lēgātōria, neuter lēgātōrium)
Classical[ɫeː.ɡaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[le.ɡaˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to a deputy or his office.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lēgātōrius | lēgātōria | lēgātōrium |
| genitive | lēgātōriī | lēgātōriae | lēgātōriī |
| dative | lēgātōriō | lēgātōriae | lēgātōriō |
| accusative | lēgātōrium | lēgātōriam | lēgātōrium |
| ablative | lēgātōriō | lēgātōriā | lēgātōriō |
| vocative | lēgātōrie | lēgātōria | lēgātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lēgātōriī | lēgātōriae | lēgātōria |
| genitive | lēgātōriōrum | lēgātōriārum | lēgātōriōrum |
| dative | lēgātōriīs | lēgātōriīs | lēgātōriīs |
| accusative | lēgātōriōs | lēgātōriās | lēgātōria |
| ablative | lēgātōriīs | lēgātōriīs | lēgātōriīs |
| vocative | lēgātōriī | lēgātōriae | lēgātōria |
lēgātōrĭus, a, um, adj. legatus,
I. of or belonging to a deputy: provincia, one given to a senator as deputy or lieutenant, Cic. Att. 15, 9, 1 B. and K. (dub.; Orell. locatoria).
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lēgātōrius adj.
legatus, of a deputy : provincia, the office of a deputy .